อบขณะเดินลงบันได
ฤๅษีและแม่มดเลือดตกตะลึงเล็กน้อย มองหน้ากัน และเห็นว่าอันเทียนซัวลงมาแล้ว และทำได้เพียงก้าวลงจากภูเขาเท่านั้น
“เจ้าจงอยู่ที่นี่และรอข้า” อันเทียนซัวสั่ง โดยห้ามผู้คนที่เฝ้าชมพระอาทิตย์ตกไม่ให้ลงจากภูเขาไปกับเขา และเดินลงจากภูเขาไปเพียงลำพัง
แม้ว่าฤๅษีและแม่มดเลือดจะมีข้อสงสัยอยู่บ้าง แต่เหตุใดอันเทียนจัวจึงยอมละทิ้งสภาพแวดล้อมที่เอื้ออำนวยของภูเขาเหล่าจุนเพื่อลงไปพร้อมกับพวกเขา และยังลงจากภูเขาเพียงลำพัง แต่เห็นได้ชัดว่าสิ่งนี้เป็นประโยชน์ต่อพวกเขาอย่างมาก และมันไม่สมเหตุสมผล
โจวเหวินก็รู้สึกสับสนเล็กน้อยเช่นกัน ฉันไม่รู้ว่าอันเทียนจัวต้องการทำอะไร แต่อันเซิงไม่อยู่ที่นั่น เขาไม่พบใครที่จะถาม จึงกระซิบถามโอวหยางหลานที่กำลังอุ้มบูเอ๋อร์ไว้ “พี่สาวหลาน เรื่องนี้จะกลับยังไง”
โจวเหวินรู้ตัวว่ามีบางอย่างผิดปกติ เขาเชื่อคำพูดของอันเทียนจัว บางทีอันเทียนจัวอาจไม่จับหลิวหยุน
เพราะเขารู้ว่าหลิวหยุนไม่มีไข่ที่เกี่ยวข้องกับเต่ามังกรอยู่ในมือของเขา แม้ว่าอันเทียนจัวจะจับหลิวหยุนได้ เขาก็จะไม่สามารถเอาไข่เหล่านั้นมาได้ แต่เขาไม่เข้าใจว่าทำไมอันเทียนจัวถึงทำเช่นนี้ และผลที่ตามมาของการกระทำของเขาก็คือทั้งโลกคิดว่าเขาได้ไข่ที่เกี่ยวข้องมา
“เขาอยากจะล่อลวงคนในพันธมิตรผู้พิทักษ์ทุกคนหรือไม่” โจวเหวินรู้สึกว่าเว้นแต่ว่าอันเทียนจัวจะบ้า เขาก็คงคิดอย่างนั้น
ไม่ต้องพูดถึงว่า Guardian Al
