อน ใบไม้สั่นเล็กน้อยและส่งเสียงแปลกๆ
เสียงที่โจวเหวินได้ยินเมื่อสักครู่มาจากใบไม้ต้นนั้น
“ดอกไม้โลหะเล็กๆ น่ะเหรอ” โจวเหวินมีความอ่อนไหวต่อสิ่งของอย่างดอกไม้เป็นพิเศษ และกลัวที่จะเข้าไปในรอยแยกโดยตรง
ราวกับว่าในชั่วขณะหนึ่ง โจวเหวินได้เรียกง้าวสงครามสีทองออกมา และปล่อยให้ง้าวสงครามสีทองบินไปทางรอยแยก
ไม่ใช่ว่าโจวเหวินไม่ต้องการทดสอบสัตว์เลี้ยงธรรมดาทั่วไป เพราะอุณหภูมิของดาวศุกร์สูงเกินไป และสัตว์เลี้ยงธรรมดาทั่วไปก็กลัวที่จะถูกฆ่าด้วยอุณหภูมิที่สูงโดยไม่ไปถึงหุบเขาริฟต์
ง้าวสงครามสีทองบินลงมาจากภูเขาและบินไปทางหุบเขาริฟต์ ไม่นานนักก็เข้าสู่หุบเขาริฟต์ และไม่ได้อยู่ใกล้ดอกไม้โลหะ ง้าวสงครามสีทองที่กำลังบินอยู่ก็สลายไปอย่างกะทันหัน
มันคล้ายกับการทุบกระจกเทมเปอร์แตกเล็กน้อย ด้ามดาบทองคำทั้งด้ามแตกออกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย ชิ้นส่วนเหล่านี้มีขนาดเล็กกว่ากระจกเทมเปอร์มาก มีขนาดเท่าเมล็ดงาดำเท่านั้น
ก่อนที่เศษชิ้นส่วนจะตกลงสู่ก้นหุบเขา พวกมันก็หายไป และชื่อของหอกสงครามสีทองอันนี้ก็หายไปจากเสาสัตว์เลี้ยงคู่ใจของโจวเหวิน
โจวเหวินรู้สึกวิตกกังวลเล็กน้อย และในเวลาเดียวกันก็ตกตะลึงเล็กน้อย เขาเห็นเพียงว่าพลังของดอกไม้โลหะทำลายหอกสงครามสีทอง ส่วนพลังนั้นเป็นพลังประเภทไหน เขาไม่เห็น
หลังจากคิดดูแล้ว โจวเหวินก็ยกเลิกแผนการสำรวจต่อไป หลังจากระบุตำแหน่งได้แล้ว เขาก็เทเลพอร์ตไปยังที่ตั้งของเหวแมกม่า
