างกายส่วนบนที่สง่างาม และลวดลายของนกประหลาดบนหลังของเขา
ลายนกประหลาดนั้นแทบจะกินพื้นที่ทั้งหลังและไหล่ซ้ายของเขาไปทั้งหมด มันดูเหมือนนกยูงแต่เป็นสีแดงเลือด
ทันใดนั้น ร่างกายส่วนล่างของเขาก็สวมชุดขนนกสีดำเหมือนกระโปรงและกางเกง และเขาไม่สามารถบอกได้ว่ามันคืออะไร
“ฆ่า!” เสียงสังหารที่ดังเหมือนคลื่นสึนามิของซานหูดังขึ้น และแก้วหูของโจวเหวินก็ดังอื้อ
ฉันมองดูมัน บนพื้นดินที่แตกร้าวราวกับสนามรบโบราณตรงหน้าฉันมีสิ่งมีชีวิตทุกชนิด พวกมันถือมีดยาวทีละเล่ม ดวงตาของพวกมันเต็มไปด้วยเจตนาในการสังหาร และพวกมันพุ่งเข้าหาโจวเหวินราวกับกระแสน้ำ
โจวเหวินโบกมีดชูร่าและฆ่าสิ่งมีชีวิตที่อยู่บริเวณใกล้เคียงทันที ฉันไม่รู้ว่ามีกี่ตัว แต่สิ่งมีชีวิตอื่น ๆ ก็ยังกล้าที่จะตาย
โจวเหวินรีบวิ่งไปข้างหน้าพร้อมกับฆ่าพวกเขาโดยหวังว่าจะพบอันเซิงก่อน แต่ไม่ไกลจากที่นั่น โจวเหวินก็พบปัญหาอย่างหนึ่ง
สิ่งมีชีวิตที่ถูกตัดหัวโดยเขาเหล่านั้นกลับฟื้นคืนชีพขึ้นมาได้ แม้ว่าร่างกายของพวกมันจะแยกออกเป็นหลายส่วน พวกมันก็สามารถต่อเข้าด้วยกันได้โดยอัตโนมัติ และไม่มีรอยแผลเป็นอีกต่อไปในพริบตา และพวกมันก็ยังคงพุ่งขึ้นมา
“แปลกเหรอ? ดาบของอสูรเป็นดาบระดับความกลัว ไม่ต้องพูดถึงสิ่งมีชีวิตเหล่านี้ที่พลังต่อสู้ของพวกเขาดูเหมือนจะไม่ถึงระดับตำนานด้วยซ้ำ แม้ว่ามันจะเป็นสิ่งมีชีวิตในตำนานก็ไม่มีอะไรให้ตายแทนได้ พวกมันดูเหมือนจะไม่มีอะไรเลย
