งนั้นผลมัสตาร์ดจึงหลุดออกมาเองตามธรรมชาติ
อย่างไรก็ตาม ต้นมัสตาร์ดได้ออกจากต้นมัสตาร์ดและสูญเสียแหล่งพลังงานไป พลังงานอวกาศบนผลมัสตาร์ดนั้นอ่อนแอลงอย่างเห็นได้ชัด
ฉันไม่รอให้โจวเหวินจับผลมัสตาร์ด แล้วนกก็วิ่งออกมาอย่างตื่นเต้น เปล่งประกายเหมือนสายฟ้าสีทอง และกลืนผลมัสตาร์ดในอากาศ
หลังจากกลืนผลมัสตาร์ดแล้ว นกก็หายไปทันที แต่ก็ปรากฏตัวขึ้นที่อื่นทันที จากนั้นก็หายไปอีก และเมื่อมันปรากฏตัวขึ้นอีกครั้ง มันก็ไปที่อื่น
นกตัวนี้ดูเหมือนกับการเทเลพอร์ตอยู่ตลอดเวลา ร่างของมันสั่นไหว และต้องใช้เวลาสักพักจึงจะทรงตัวได้
โจวเหวินเห็นว่านกค่อยๆ กลับคืนสู่สภาพปกติ เขาจึงโล่งใจ หยิบหินอีกก้อนขึ้นมาแล้วใช้กลอุบายเปลี่ยนท้องฟ้าเพื่อให้ได้ผลมัสตาร์ด
นกน้อยรู้สึกวิตกกังวลมาก จึงบินกลับมาอีกครั้งและกลืนมัสตาร์ดลูกที่สองเข้าไป คราวนี้ร่างกายของมันสั่นไหวมากขึ้น ร่างกายของมันหายไปอย่างต่อเนื่อง และมันปรากฏตัวจากที่ต่างๆ
ครั้งนี้กินเวลาไปนานทีเดียว นกก็ยังไม่กลับคืนสู่สภาพปกติอย่างสมบูรณ์ ถึงแม้จะยืนนิ่งอยู่ ร่างของมันก็จะหายไปทันใดนั้น และก็ปรากฏตัวขึ้นทันใด
不好 “ไม่ มีคนเลวเข้ามา เลือกคนที่สามสิ” ทันใดนั้น ละมั่งก็ส่งเสียงขึ้น แทนที่จะเขียนลงบนพื้น มันกลับมีท่าทางสง่างามอย่างยิ่ง
โจวเหวินก็รู้สึกผิดเช่นกัน และมองเห็นเมฆดำลอยอยู่บนภูเขา ซึ่งทำให้ทั้งโลกมืดลงทันที ราวกับว่าโลกกำลังจะแตกสลาย
ในเวลาเดียวกันน
