ครัว นับประสาอะไรกับปืนของ Wei Tao!
Su Yuqi ได้ยินการสนทนาระหว่างคนสองคนข้างใน และหลังจากรู้ว่า Wei Tao มีปืนอยู่ในมือ เธอรู้สึกกังวลอย่างมาก เธอปล่อยให้ Chen Ping เสี่ยงภัยด้วยตัวเองไม่ได้ และเธอไม่สามารถเฝ้าดู Chen Ping ตายได้ แต่ตอนนี้เธอถูกขังอยู่ในห้องและเธอไม่สามารถทำอะไรได้เลย ไม่มีทางบอก Chen Ping ได้!
ในเวลานี้ เมื่อมองไปที่อาคารโรงงานร้างที่อยู่ตรงหน้าเขา เฉินปิงก็เดินเข้าไป ร่องรอยของพลังทางจิตวิญญาณเล็ดลอดออกมาจากร่างของเฉินปิง และเขาสามารถสัมผัสวัตถุในระยะสิบเมตรได้ทันที!
เมื่อ Chen Ping เดินเข้าไปในอาคารโรงงาน เขาเห็นบอดี้การ์ดสองคนที่มีใบหน้าเย็นชายืนอยู่ทางซ้ายและขวา ทั้งสองคนมีกล้ามเนื้อ และมองแวบเดียวก็เห็นว่าพวกเขาเป็นผู้ฝึกหัด!
และเซียวเล่ยกำลังนั่งอยู่บนเก้าอี้ ไขว่ห้าง มองเฉินปิงด้วยความเย้ยหยัน ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความดูถูกเหยียดหยามและความขี้เล่น!
ในขณะนี้ การมองไปที่เฉินปิงเหมือนกับการมองคนตาย!
“เฉินผิง ฉันไม่นึกว่าคุณจะกล้ามาที่นี่คนเดียว ฉันชื่นชมคุณที่เป็นผู้ชาย!”
เซียวเล่ยลุกขึ้นและพูดว่า
“หยุดพูดไร้สาระได้แล้ว หยูฉีอยู่ไหน”
เฉินผิงพูดอย่างเฉยเมย!
“เฉินผิง ฉันอยู่นี่ แกไป ไป พวกเขามีปืน…”
Su Yuqi ได้ยินเสียงของ Chen Ping และทุบประตูในห้องอย่างสิ้นหวัง!
“ยูกิ…”
เฉินปิงขมวดคิ้วและวิ่งไปที่ห้อง!
ทันทีที่เฉินปิงเคลื่อนไหว บอดี้การ์ดทั้งสองก็หยุดเฉินปิงทันท
