อใหญ่นั้นไปได้
ฉันเห็นลิงสีทองตัวเล็ก ๆ ปรากฏตัวขึ้นหลังมือใหญ่ของไอ้เวรนั่น มันอ้าปากและดูดจนเกิดละอองเลือดจากมือใหญ่ของไอ้เวรนั่น เหมือนกับชานมแดง และถูกไอ้เวรนั่นดูดเข้าปาก มือใหญ่ของไอ้เวรนั่นไม่สามารถต้านทานได้
ส่วนที่เหลือของมือใหญ่ **** ต้องการที่จะหนีกลับไปยังแม่น้ำที่ถูกลืม แต่ก็สายเกินไปแล้ว
ต่างหูที่หูของลิงน้อยแตกออกเป็นสองชิ้นติดต่อกัน กลายเป็นสัตว์ร้ายสีทองเข้ม ร่างกายของมันเปล่งประกายแสงสีทอง แสงสีทองส่องไปที่ใดก็กระจายหมอกสีเหลืองขนาดใหญ่บนแม่น้ำหวางชวน เผยให้เห็นผีตัวใหญ่เบื้องล่าง
ผี **** นั้นมีลักษณะเหมือนมนุษย์แต่ไม่ใช่มนุษย์ และฝ่ามือในแม่น้ำแฝงก็หัก
เมื่อได้ยินเสียงคำราม เขาก็พุ่งเข้าใส่ผีที่น่ากลัวที่กำลังวิ่งหนี และเปิดปากเพื่อจะเย็ดผีนั้นเหมือนกับกินเยลลี่
“นั่นคือ… สัตว์เลี้ยงคู่ใจที่ต่อสู้กับตี้เทียน… จักรพรรดิ… โจวเหวินเป็นจักรพรรดิหรือเปล่า…” อันจิงหยูเห็นการแปลงร่างและฟัง จากนั้นก็กระทบกับวิญญาณบางอย่าง เขาคิดถึงสิ่งที่เหลือเชื่อและเบิกกว้างขึ้น เขาหลับตาลงและมองไปที่โจวเหวินโดยไม่ได้ตั้งใจ ซึ่งกำลังยืนอยู่ริมแม่น้ำหวางชวน
ฉันไม่ใช่แค่อันจิงหยูเท่านั้น แต่ทุกคนที่ได้เห็นการต่อสู้กับตี้เทียนก็จำมันได้ ท้ายที่สุดแล้ว ฉันได้ยินว่ารูปลักษณ์และการต่อสู้ที่ได้ยินมาช่างน่าตกตะลึงมาก
เจนมีความสามารถที่จะทำลายความน่ากลัวของภัยพิบัติทางธรรมชาติได้ แม้กระทั่งเวลา
