“รีบหน่อย” โจวเหวินพูดต่อ
เวลาจำกัด ไม่มีเวลาให้หลี่ซวนค่อยๆ ขัดเกลาร่างกายของเธอที่นี่
ในสายตาของคนธรรมดา เวลาที่ใช้ในการทำแพนเค้กน้ำมันดูเหมือนจะเป็นไปตามคำสั่งของโจวเหวิน
แต่อันเซิงเกิดมาต่างออกไป เขาสามารถมองเห็นสิ่งมีชีวิตเหนือธรรมชาติและเหนือธรรมชาติได้ เขาสามารถมองเห็นผีในชุดขาวที่ประหารชีวิต
เมื่อพวกมันเห็นครั้งแรก พวกมันก็แค่เอาไม้สับไปวางไว้ที่ก้นหม้อ ซึ่งมนุษย์ทั่วไปมองไม่เห็น แต่หลังจากที่เห็นโจวเหวิน ผีขาวทั้งสองตัวก็ตัวสั่นทันที และตามที่โจวเหวินสั่ง พวกมันก็รีบเอาไม้ฟืนไปใส่ที่ก้นหม้อ
ในห้องเลื่อยก็เหมือนกัน ซึ่งทำให้อันเซิงประหลาดใจ ฉันไม่รู้ว่าโจวเหวินทำได้อย่างไร
“การรอให้อาจารย์เวินมารวมตัวกันนั้นถูกต้องแล้ว กับเขาและหลี่ซวน ครั้งนี้ โอกาสที่จะช่วยนางหลานกลับมาอย่างปลอดภัยมีมากขึ้นมาก ฉันหวังว่านางหลานจะอยู่ที่เดิมของเราได้” อันเซิงคิดกับตัวเอง
หลังจากผ่านไปหนึ่งนาที หลี่ซวนผู้ทำการลงโทษแบบแพนเสร็จแล้วก็ออกมา เนื่องจากอันจิงหยูและลู่ปู้ชุนถูกดึงดูดโดยด้านนี้ ลู่ปู้ชุนจึงยังไม่ได้เข้าไปในห้องทรมานที่สามและถูกตัดสินโทษ
“ถ้าคุณไม่เข้าไป ฉันจะเข้าไปล่วงหน้า” หลี่ซวนยิ้มให้ลู่ปู้ซุน จากนั้นก็เข้าไปในห้องประหารครั้งที่สาม
ในห้องตอกตะปูมีตะปูเหล็กอยู่ 108 ตัว และต้องตอกตะปูทั้งหมดเข้าไปในร่างกายจึงจะทำการลงโทษได้สำเร็จ
ทันทีที่หลี่ซวนเข้ามา ร่างกายของเขาถูกตรึงไว้กับผนั
