เร็วๆ นี้
ตอนนี้พวกเขาไม่สามารถเห็นใครตายหรือตายไปแล้ว โจวเหวินจึงคิดถึงความเป็นไปได้ที่เลวร้ายมาก
“พวกเขาผ่านการลงโทษทั้งหมดมาแล้วและได้พบกับฮวงเฉวียนตัวจริงหรือไม่” ใบหน้าของโจวเหวินเต็มไปด้วยความขุ่นมัวและไม่แน่ใจ
โจวเหวินจำคำพูดของเจ้าเมืองหวงฉวนได้อย่างชัดเจนมาก เมืองหวงฉวนที่เขาเห็นตอนนี้ไม่ใช่เมืองหวงฉวนที่แท้จริง เขาจึงจะเข้าสู่เมืองหวงฉวนที่แท้จริงได้ก็ต่อเมื่อผ่านบทลงโทษทั้งหมดแล้วเท่านั้น
โจวเหวินไม่รู้ว่าหวงเฉวียนตัวจริงเป็นอย่างไร แต่ที่แน่ๆ ก็คือมันไม่ดีอย่างแน่นอน
“อาเฉิง ข้าจะออกไปข้างนอกสักพัก และเจ้าจะดูแลข้าที่นี่” เดิมที โจวเหวินอยากจะออกจากบู่เอ๋อร์ แต่ใครจะรู้ว่าบู่เอ๋อร์มองโจวเหวินด้วยสายตาของเขา และโจวเหวินก็มองที่ดวงตาของเธอและรู้ว่าเขาต้องการ เป็นไปไม่ได้ที่เธอจะอยู่ที่นี่
“ท่านอาจารย์เวิน ไปที่เมืองหวงเฉวียนพร้อมกับผู้บังคับบัญชา และดูแลกันและกัน” อันเซิงกล่าว
“ไม่ ฉันจะไม่ไปเมืองหวงฉวน ฉันจะไปที่เขตตอนใต้ก่อน” โจวเหวินกล่าว
“เขตใต้?” อันเซิงหยุดชะงักเล็กน้อย ไม่เข้าใจว่าโจวเหวินหมายถึงอะไร
“ถ้าฉันเดาถูก เพื่อช่วยซิสเตอร์หลาน ฉันต้องหาใครสักคนไปกับฉัน” โจวเหวินกล่าว
“ใคร” แอนสันถามอย่างรวดเร็ว
“หลี่ซวน” โจวเหวินรู้ว่าเขาต้องตามหาหลี่ซวนให้เร็วที่สุด และให้หลี่ซวนไปเมืองหวงเฉวียนกับเขาด้วย หากรอช้าเกินไป ถึงแม้ว่าเขาจะเข้าไปในหวงเฉวียนตัวจริงแล้ว มันก็คงไม
