“นั่น… ขอโทษนะ… ศาสตราจารย์หมิง… เขาเป็นเพื่อนร่วมงานของคุณใช่ไหม” นักศึกษาหญิงคนหนึ่งถามด้วยแววตามีความหวัง
“ไม่ เขาเป็นโค้ชของฉัน” หมิงซิ่วตอบ
เนื่องจากเขาไม่ทราบว่าโจวเหวินสามารถเปิดเผยตัวตนของเขาได้ในขณะนี้หรือไม่ เขาจึงไม่ได้บอกชื่อของโจวเหวิน
“โค้ช?” จู่ๆ ภาพมากมายก็ปรากฏขึ้นในหัวของสาวๆ หลายคน
เวลา ตอนเย็น สถานที่ ห้องซ้อม ตัวละคร: ศาสตราจารย์หมิง และโค้ชชาย
ศาสตราจารย์หมิงที่สวมเพียงชุดกีฬาถอดเสื้อออกเพราะมันร้อนเกินไป และเผยหน้าอกที่เปียกเหงื่อของเขา
โค้ชผู้ใจร้ายกำลังจับหมิงซิ่วจากด้านหลัง โดยวางมือข้างหนึ่งไว้ที่เอวของเขา จับหมิงซิ่วซึ่งถือดาบไว้ในมือข้างหนึ่ง และแสร้งทำเป็นแก้ไขการเคลื่อนไหวของหมิงซิ่ว แต่ผลลัพธ์ก็คือ…
“ไม่ใช่แบบนี้…ต้องไม่เป็นแบบนี้…” เด็กสาวคนก่อนๆ ไม่เชื่อว่าหมิงซิ่วจะเป็นคนแบบนั้น และถามอย่างกระตือรือร้น “ศาสตราจารย์หมิง ความสัมพันธ์ของคุณกับเขาไม่ได้เป็นแบบที่เราคิดเหรอ?”
หมิงซิ่วคิดว่าพวกเขาไม่เชื่อว่าโจวเหวินเป็นโค้ชของเขา และพูดว่า “นั่นแหละ พรุ่งนี้จะเป็นดาบหรือชื่อที่โค้ชของฉันช่วยฉันทำ ถ้าไม่มีโค้ช ก็ไม่มีดาบในวันพรุ่งนี้”
“วิชาดาบของวันพรุ่งนี้คือชื่อของความรัก!” หากกลุ่มเด็กสาวถูกฟ้าผ่า พวกเธอจะรู้สึกว่าความเชื่อของพวกเธอพังทลายลงในทันที
ดูเหมือนว่าหมิงซิ่วจะไม่อยู่ในอารมณ์ที่จะพูดคุยกับพวกเขามากเกินไป จึงดึงโจวเหวินออกมาแล้วพูดว่า “โค้ช ที
