์พรุ่งนี้ และสายตาของเธอถูกบดบังโดยคนที่อยู่ข้างหน้า
หลังจากนั้นไม่นาน ชายหนุ่มรูปหล่อคนหนึ่งก็เดินมาที่โพเดียมของสถานที่จัดงาน และในขณะนั้นเอง เสียงตะโกนก็ดังขึ้นพร้อมกัน โชคดีที่สถานที่จัดงานแห่งนี้เป็นพื้นที่เปิดโล่ง ไม่เช่นนั้นหลังคาอาจพลิกคว่ำเพราะเสียงคลื่นสึนามิจากภูเขา
เยว่ตู้จ้องมองชายหนุ่มบนเวทีด้วยความสนใจ แต่เมื่อโจวเหวินเห็นชายหนุ่มคนนั้น เขาก็อดไม่ได้ เพราะพรุ่งนี้ศาสตราจารย์คนนี้จะรู้จักเขา
“แปลกจริง เขาชื่อหมิงซิ่วไม่ใช่เหรอ เมื่อไหร่ชื่อเขาจะเปลี่ยนเป็นพรุ่งนี้” โจวเหวินรู้สึกสับสนเล็กน้อย
ในเวลาห้าปี หมิงซิ่วเปลี่ยนจากเด็กชายเป็นผู้ชาย เขายืนบนแท่นอย่างสงบและอ่อนโยน และโบกมือเบาๆ และเสียงตะโกนของแก้วหูก็หยุดลง
“ขอบคุณที่รักฉันมากขนาดนี้ ฉันไม่รู้ว่าคุณอยากได้ยินอะไรจากฉัน” หมิงซิ่วกล่าวด้วยรอยยิ้ม
“พรุ่งนี้วิชาดาบ…” นักเรียนพูดแทบจะพร้อมกัน
โจวเหวินตกตะลึงอีกครั้ง แล้วฉันก็จำได้ว่าชื่อของวิชาดาบแห่งวันพรุ่งนี้ดูเหมือนจะมอบให้กับหมิงซิ่ว
“ศาสตราจารย์หมิง คุณถูกเรียกว่านักดาบแห่งอนาคต นักดาบไม่ได้สอนวิชาดาบ คุณอยากสอนเราเต้นรำไหม” นักเรียนชายผู้กล้าหาญคนหนึ่งพูดติดตลก
หมิงซิ่วไม่ได้สนใจและพูดด้วยรอยยิ้ม “นักเรียนคนนี้พูดถูก ฉันเป็นนักดาบ ในชีวิตนี้ ฉันเรียนรู้แค่การใช้ดาบเท่านั้น และฉันสามารถสอนคุณได้แค่ทักษะการใช้ดาบเท่านั้น”
“ศาสตราจารย์หมิง ฉันได้ยินมาว่าวิชาดาบข
