ผมสีดำของเธอร่วงหล่นลงมาเหมือนน้ำตก สายลมพัดผ่าน และใบไผ่บางใบก็โบกสะบัด ขณะที่แขนเสื้อของเ เธอกระพือเล็กน้อย มองเห็นผิวที่ขาวกระจ่างใสของเธอและรูปร่างที่สง่างามของเธอ
แม้ว่ามันจะเป็นเพียงด้านหลังของเธอ แต่มันก็สวยงามอย่างไร้ที่สิ้นสุด
“สวยมาก!” แม้จะเป็นผู้หญิงจีโม่ฉิงอดไม่ได้ที่จะถูกดึงดูดเมื่อเห็นด้านหลังของผู้หญิงคนนั้น
โจวเหวินให้ความสำคัญกับผู้หญิงคนนั้นเช่นกัน แต่เขาไม่ได้สนใจความงดงามหรือรูปร่างของเธอ เขาสัมผัสได้ถ ถึงออร่าของเธอ แต่ไม่ว่าเขาจะสังเกตแค่ไหน เธอก็เป็นผู้หญิงที่มีชีวิตที่ไม่มีออร่าของสิ่งมีชีวิตต่างมิติ ใดๆ
ยังมีมนุษย์อยู่บนเกาะนี้งั้นเหรอ? โจวเหวินขมวดคิ้วเล็กน้อย
เมื่อพวกเขาเข้าใกล้สะพาน ในที่สุดผู้หญิงคนนั้นก็หันกลับมา ใบหน้าของเธอดูเต็มไปด้วยความสุขและความโกรธ ธ มีความละเอียดอ่อนในความงดงามของเธอ
“ทำไมถึงอยู่ที่นี่? คุณไม่รู้หรือว่าเกาะเจ้าสาวนั้นอันตรายมาก” ผู้หญิงคนนั้นพูดอย่างกังวลเมื่อเห็นโจวเห หวินและจีโม่ฉิง
“มีอันตรายอะไรกันละ? งั้นทำไมเธอถึงอยู่ที่นี่?” จีโม่ฉิงถาม
“ฉันแตกต่างจากคุณ ฉันติดอยู่ที่นี่และออกไปไม่ได้ ทางที่ดีควรรีบออกไป ไม่อย่างนั้น เมื่อตกกลางคืน ฉันเกร รงว่าพวกเธอจะไม่รอด” หญิงบนสะพานกล่าว
“ทำไมคุณถึงติดอยู่ที่
