ฮึ่ง!
เปิ่นเฉินอิงฟันไปที่รถไฟแปลกๆด้วยดาบทั้งสองในมือ
เขาถือดาบยาวด้วยมือข้างหนึ่งและอีกข้างหนึ่งถือดาบสั้น ดาบสองเล่มถูกห่อหุ้มด้วยเปลวไ ไฟสีชมพู ร่างกายของเขาดูแปลก แตกต่างจากมนุษย์ทั่วไปมาก
เขาสวมเกราะบางอย่าง ทว่าไม่ใช่ชุดเกราะผู้พิทักษ์ แต่เป็นเกราะสัตว์อสูร
ในตอนนี้ เกราะสัตว์อสูรได้เปลี่ยนเป็นสีชมพูโดยเปลวไฟสีชมพูที่ไหลออกจากร่างกายขอ องเขา เปลวไฟสีชมพูลุกโชนออกมาอย่างต่อเนื่อง พวกมันกลายเป็นจุดแสงซึ่งคล้ายกับเกล็ดห หิมะ กระจายออกไป
มันดูราวกับแสงได้พุ่งออกมาจากเนื้อและเลือดของเขา แต่ทว่ามันกลับไม่มีร่องรอยพลังง งาน
โจวเหวินยังสัมผัสได้ถึงออร่าของสิ่งมีชีวิตต่างมิติที่ทรงพลังในเปลวเพลิง
นี่อาจเป็นเซรั่มเร้นลับที่เขาเคยพูดถึง? โจวเหวินคิด
เปิ่นเฉินอิงฟันไปที่รถไฟราวกับเป็นเทพที่ห่อหุ้มด้วยเปลวเพลิงสีชมพูเข้ม ในขณะที ดาบในมือของเขากำลังจะฟันใส่รถไฟ…
วู!
ทันใดนั้น เสียงนกหวีดไอน้ำของรถไฟก็ดังขึ้น ขณะพ่นควันจำนวนมากออกจากท่อไอเสีย เม มื่อดาบของเปิ่นเฉินอิงปะทะกับควัน เปิ่นเฉินอิงถูกห่อหุ้มด้วยควันนั้นในทันที เปลวไ ไฟสีชมพูเริ่มจางลง
“ถึงจะไม่ค่อยดี แต่ก็ต้องขอบคุณพลังของรถไฟที่ทำให้พลังต้องห้ามของเกาะฟูจิลดลง” สี หน้าของฉีหยาเปลี่ยนไปเล็กน้อย เขาก้าวไปข้างหน้
