ขัง
ไม่น่าแปลกใจที่ฉีหยาใช้สถานที่แห่งนี้ในการสร้างวิหารสวรรค์ล่องลอย
“เป็นสถานที่ที่ดีจริงๆ” โจวเหวินคิด
จีโม่ฉิงซึ่งถูกคุมตัวโดยหวูจงไหล่ เดินตามหลัง เธอมองไปรอบๆ ราวกับว่ากำลังหาวิธีที จะหลบหนี
เธอค่อนข้างกล้าหาญ แม้จะเป็นเพียงเด็กหญิงอายุสิบเจ็ดปี แต่เธอใบหน้าของเธอกลับ ไม่แสดงอาการตื่นตระหนก
ทว่าแม้ดวงตาของเธอกวาดมองไปรอบๆ เธอก็ไม่สามารถคิดหาทางหนีได้
หวูจงไหล่และเพื่อนๆรู้สึกแย่มากราวกับว่าความอยากรู้อยากเห็นของพวกเขาถูกข่วน พวกเ เขาต้องการรู้เกี่ยวกับโจวเหวิน แต่เปิ่นเฉินอิงยังคงเงียบ มันทำให้พวกเขารู้สึกแย ย่มาก
หลังจากเข้าสู่เกาะฟูจิ เปิ่นเฉินอิงก็โค้งคำนับโจวเหวินและกล่าว “ฉันต้องขอตัวก่ อน ฉันจะบอกอาจารย์ของฉันว่าคุณอยู่ที่นี่ หวูจงไหล่จะเป็นคนพาคุณไป”
โจวเหวินพยักหน้าเล็กน้อย เปินเฉินอิงกล่าวอำลาและจากไป
หวูจงไหล่นำโจวเหวินและจีโม่ฉิงไปต่อ ไม่นานพวกเขาก็มาถึงเมืองที่มนุษย์สร้างขึ้น
เมืองนี้ไม่ใหญ่นัก อาคารส่วนใหญ่ทำจากไม้ โจวเหวินตระหนักในทันทีว่าไม้ไม่ได้ถ ถูกตัดด้วยเลื่อยหรือเครื่องมืออื่นๆ แต่เป็นดาบ
อาคารทั้งหมดในเมืองใช้ดาบในการทำ นอกจากนี้ ต้องใช้คนจำนวนมากอย่างแน่นอน
หลังจากเข้าไปในเมืองและเดินไปตามถนน ศิษย์ของวิหารสวรรค์ล่องลอยก็มองดู
