ผิดหวังอย่างรวดเร็ว สถานที่ซึ่งถูกสงสัยว่าเป็นภูเขาฟางจ่า างในตำนานนั้นว่างเปล่าโดยสิ้นเชิง มันไม่มีแม้แต่หญ้า ยิ่งไม่ต้องพูดถึงน้ำ
จีโม่ฉิงไม่ต้องการที่จะยอมแพ้ เธอต้องการปีนขึ้นไปบนยอดเขาเพื่อค้นหา แม้ว่าจะไม ม่มีแหล่งน้ำ แต่การกินยาอมตะก็พอมีประโยชน์อยู่บ้าง
ทว่าหลังจากที่ปีนขึ้นไปเป็นเวลานาน จนเลือดไหลออกมา เมื่อจีโม่ชิงมองขึ้นไปยอดเขาก ก็ดูเหมือนจะขยายออกไปอย่างไม่มีที่สิ้นสุดราวกับว่ามันไร้ที่สิ้นสุด
“นี่มันภูเขาบ้าอะไรกัน? ฉันปีนมานานแล้ว ฉันควรจะไปถึงยอดเขาแล้วสิ ทำไมถึงไม่ถึ งยอดเขาสักที” จีโม่ฉิงมึนงง แต่เธอรู้ว่ามันสายเกินไปที่จะเสียใจ
ร่างกายของเธอไม่อนุญาตให้เธอไปที่เกาะอื่นเพื่อหาแหล่งน้ำอีกต่อไป ดังนั้น จีโม ม่ฉิงจึงทำได้เพียงฝากความหวังของเธอไว้กับยอดของภูเขาฟางจ่าง ก่อนที่เธอจะตายจากความ มกระหายน้ำ เธอต้องการดูว่ามีน้ำยาอมตะที่สามารถดับความกระหายน้ำของเธอไหม
แม้ว่าจะไม่มีน้ำยาอมตะ ก็ยังดีที่มีน้ำ จีโม่ฉิงไม่ได้ขออะไรมาก
อย่างไรก็ตาม หลังจากที่จีโม่ฉิงปีนขึ้นไปเป็นเวลานาน ภูเขาก็ดูเหมือนจะไม่มียอดเข ขา ต่อให้ปีนต่อแค่ไหนก็ไปไม่ถึงยอด
“ฉันทนไม่ไหวแล้ว ฉันปีนต่อไปไม่ไหวแล้วจริงๆ ฉันอาจจะตายจากความกระหายน้ำได้เห หมือนกัน” จีโม่ฉิงปีนไปที
