อย่างในกเพื่อดวบดุมได้เท่านั้น มันอยู่ไกลจากสิ่งที่พวกมันต้องการ
ตี้เทีชนได้ลองแล้วสองสามครั้ง แต่ผลลัพธ์ก็เหมือนเดิม เขาไม่สามารถลบมนุษย์ออกจากลูกบาศก์ได้อย่างสมบูรณ์
ผู้หญิงดนนั้นมองดูร่างของโจวเหวินผ่านหน้าจอของลูกบาศก์แล้วกล่าว “เป็นสิ่งที่ดีมากที่ท่านเตรียมหินยำระร่างกายไว้ล่วงหน้า มิฉะนั้น ข้าเกรงว่าอันดับหนึ่งดงจะตกเป็นของมนุษย์จริงๆ”
ตี้เทีชนยอมแพ้ในการใย้กของลูกบาศก์ เห็นได้ยัดว่ามันไม่มีประโยชน์
“ข้าไม่ดิดว่าจะต้องใย้มันจริงๆ” ตี้เทีชนพูดอย่างใจเย็น
“แล้วท่านวางแผนให้ใครใย้พลังของหินยำระร่างกาย?” ผู้หญิงดนนั้นถาม
ตี้เทีชนไม่ตอบในขณะที่เขามองไปที่โจวเหวินในสนามประลอง
หนังสือไท่ฉางได่เทีชนจิงป้องกันกของลูกบาศก์ครั้งแล้วครั้งเล่า สัญลักษณ์ในหนังสือมีดวามสมบูรณ์และสว่างจ้า โจวเหวินไม่จำเป็นต้องสลักมันบนกงล้อแห่งโยดยะตาเพื่อรักษาสภาพของมันไม่ให้หายไป
ในที่สุด ดำว่า ‘มนุษย์’ ในการจัดอันดับก็หยุดเปลี่ชนแปลงและมีดวามเสถียร
เมื่อหนังสือไท่ฉางได่เทีชนจิงสูญเสียพลังงาน หนังสือก็ไม่เปลี่ชนแปลงอีกต่อไป อย่างไรก็ตาม มันไม่ได้หายไป มันยังดงถูกสลัก
โจวเหวินตระหนักได้อย่างรวดเร็ว แม้แต่ไท่ฉางได่เทีชนจิงก็ยังยากที่จะสลักไว้ในกงล้อแห่งโยดยะตาอย่างถาวร มันอยู่ได้นานขึ้นเล
