วังของตี้เทียน…
ผู้หิงที่มีเสน่ห์มองดูการต่อสู้ในลูกบาศก์ขณะที่ใบหน้าที่สวยงามของเธอเผยให้เห็นถึงความประหลาดใจ “กระบองไม้อะไรกัน? มันสามารถต้านทานพลังโลหิตของหมอผีโลหิตได้ยังไง?”
ตี้เทียนพูดอย่างเยเมย “มันเป็นของระดับความกลัวที่มีพลังหยินสุดขีด มันมีพลังมากถึงขนาดสามารถจับต้องได้ พลังโลหิตของหมอผีโลหิตจะทำอัตรายมันได้ยังไง? ถ้ามันอยู่ในมือของระดับความกลัว มันก็คงตายไปนานแล้ว”
“ถ้าอย่างนั้นคงเป็นไปไม่ได้ที่หมอผีโลหิตจะชนะ เราได้แต่หวังว่าราชาของเผ่าพันธุ์ต่างๆ จะทำข้อตกลงและเตะมนุษย์ออกไป” ผู้หิงคนนั้นกล่าว
“ไม่จำเป็น แม้ว่าหมอผีโลหิตจะไม่สามารถชนะได้ แต่มันได้ให้ข้อมูลสำคักับเรา” ตี้เทียนกล่าวช้าๆ
“ข้อมูลสำคัอะไรหรือ” ผู้หิงคนนั้นค่อนข้างงง
“แม้ว่าข้าจะไม่รู้ว่ามนุษย์นั้นหลอมรวมกับผู้พิทักษ์อะไร แต่ตอนนี้ข้าสามารถยืนยันได้ว่ามันยังไม่ถึงระดับความกลัว ทั้งหมดที่เขาสามารถพึ่งพาได้ก็คือสัตว์อสูรระดับความกลัวและอาวุธระดับความกลัวที่อยู่ในมือของเขา ตราบใดที่สามารถจัดการกับสองอย่างนี้ได้ เขาจะไม่สามารถป้องกันการโจมตีของระดับความกลัวได้แม้แต่ครั้งเดียว” ตี้เทียนกล่าวอย่างไม่เป็นรีบร้อน
