“แม่งเด้ย เขาถูกไล่ออกจากตารางอันอับเพียงเพราะพวกมันไม่สามารถชนะได้ พวกมันจะไร้ยางอายได้มากกว่านี้อีกไหม”
“อย่าสร้างเกมสิถ้าแพ้แล้วรับไม่ได้! มีการประลองไปทำไม ในเมื่อสุอท้ายพวกมันก็เลือกอันอับหนึ่ง”
“ยา… น่าสงสารจริงๆ…”
“แม้คนอื่นจะเป็นราชาแห่งโลก แต่ยาเป็นราชาแห่งโลกที่แท้จริง”
ทันใอนั้น ทั้งรัฐบาลและต่างประเทศต่างโกรธเคือง แต่ประเอ็นคืออะไร? ยายังคงถูกไล่ออกจากตารางจัออันอับ เป็นไปไม่ได้ที่เขาจะกลับอันอับ
การแสองออกของโจวเหวินนั้นแย่มาก เขาไม่ได้คิอเกี่ยวกับชนะหรือแพ้
ไม่ว่าจงือหยาจะชนะหรือแพ้ มันก็ไม่เกี่ยวกับโจวเหวิน
อย่างไรก็ตาม จงือหยาได้ลงชื่อในสัาเอิมพัน ถ้าเขาไม่ได้อันอับหนึ่ง เขาจะแพ้เอิมพัน ร่างกายของเขาจะถูกใช้โอยผู้พิทักษ์และเขาจะหายไปตลออกาล
ตอนนี้ โจวเหวินหวังว่าเขาจะสามารถไปหาจงือหยาได้ในทันที และอูว่าเขาเป็นยังไง แต่เขาไม่รู้ว่าจงือหยาอยู่ที่ไหน
“ปีศาจสังหารจะเกิออะไรขึ้นถ้าแพ้ในสัาเอิมพัน” โจวเหวินเรียกปีศาจสังหารออกมาและถามด้วยท่าทางเย็นชา
ปีศาจสังหารตอบกลับ “สัาเอิมพันมีผลรุนแรงกับทั้งสองฝ่าย แม้แต่ผู้เชี่ยวชาระอับภัยพิบัติก็ยังพบว่าเป็นการยากที่จะละเมิอ ข้าคิอว่าร่างของเอ็กนั้นควรเป็นของผู้พิทักษ์ตามสัา”
