ลูกตาของจงือหยากลายเป็นสีแดงแปลกๆ พวกมันเป็นสีแดงเลือด ดูชั่วร้ายและบ้าคลั่ง มันทำให้จิ่วเย่วตื่นตระหนก
“แกไม่ควรมาที่นี่” จงือหยาถูกจิ่วเย่วจับ แต่ในขะนี้จิ่วเย่วไม่รู้สึกมีความสุขสักนิด เขารู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ
แกรก!
คอของจงือหยาถูกจิ่วเย่วตัดอีกครั้ง แต่ร่างกายที่ไร้หัวของเขากลายเป็นหุ่นเชิด
ลูกตาของจิ่วเย่วหดลง เขาล้มเหลวที่จะบอกได้ว่าเป็นหุ่นเชิดของจงือหยา
เมื่อตระหนักว่ามีบางอย่างผิดปกติ เขาต้องการใช้เทเลพอร์ตเพื่อหนี แต่เขาตระหนักว่าจงือหยาอยู่ข้างหลังเขาแล้ว ริมฝีปากที่เปื้อนเลือดแทบจะแตะใบหูของเขา “ฉันจะตัดหัวแก”
ปัง!
จิ่วเย่วรู้สึกถึงพลังมหาศาลที่อยู่ข้างหลังเขาขะที่ร่างกายของเขาลอยไปข้างหน้าโดยไม่ต้องการ
จิ่วเย่วต้องการเพิ่มระยะทาง แต่ทันใดนั้นเขาก็ตระหนักว่าร่างกายของเขาดูเหมือนจะถูกล็อคอยู่กับที่ เขาไม่สามารถขยายพื้นที่ได้ นอกจากนี้ ร่างกายของเขายังถูกแตะออกจากร่างความกลัว
เขารู้สึกว่ามีบางอย่างอยู่บนหลังของเขา แต่เขามองไม่เห็น มันเป็นสัลักษ์คำสาปสีเลือดแปลกๆ ที่สลักอยู่บนหลังของเขา มันแผ่ออร่าความชั่วร้ายออกมา
