ร่างของจงซือหยากลายเป็นหมอกสีขาวและหนีจากมือของจิ่วเย่ว
หลังจากนั้น ทั้งสองก็ใช้ร่างความกลัว มนุษย์ทั่วไปไม่สามารถมองเห็นร่างของพวกเขาได้ ดังนั้นพวกเขาจึงไม่รู้ว่าการต่อสู้เป็นยังไงต่อ
อย่างไรก็ตาม จากการต่อสู้ช่วงสั้นๆ ในตอนนี้ เห็นได้ชัดว่ายาเสียเปรียบ พลังมิติของจิ่วเย่วทำให้คนมากมายใจสั่น
นอกจากนี้ สิ่งมีชีวิตต่างมิติที่เข้าสิงร่างจิวเย่วยังมีออร่าที่ทรงพลัง มันทำให้ผู้คนรู้สึกว่าจงซือหยาไม่ได้แข็งแกร่ง ราวกับเด็กต่อสู้กับผู้ให่
โจวเหวินเดินออกจากทะเลทรายและมาถึงเมืองที่ถูกทิ้งร้าง เมื่อเขาผ่านลูกบาศก์ เขาบังเอิเห็นฉากนี้และหยุดดูการต่อสู้
คนอื่นมองไม่เห็นการต่อสู้ระดับความหวาดกลัว แต่เมื่อกงล้อแห่งโชคชะตาของโจวเหวินทำงาน เขาก็มองเห็นได้ชัดเจนในทันที
โจวเหวินค่อนข้างกังวล สถานการณ์ของจงซือหยาไม่ดีนัก
เนื่องจากความสามารถของพลังต่างกัน จึงไม่มีการได้เปรียบหรือเสียเปรียบ อย่างไรก็ตาม ระดับของจิ่วเย่วดูเหมือนจะอยู่แค่ระดับความกลัว
แต่การใช้พลังมิติและความเข้าใจได้มาถึงระดับที่น่ากลัวมาก มันเป็นไปไม่ได้ที่จิ่วเย่วตัวจริงสามารถเทียบได้ แม้แต่จงซือหยาก็ด้อยกว่ามาก
