เมื่อพูดแบบนั้น ออร่าของจงซือหยาก็เปลี่ยนไปพลังงานอันน่าสะพรึงกลัวปะทุราวกับภูเขาไฟ ผลักมือของจิ่วเย่วออกไป
“ไม่เหมือนแก ฉันไม่ได้เกิดเมื่อหมื่นปีก่อน แต่หมื่นปีต่อมา ฉันจะเหมือนยักษ์เมื่อยืนต่อหน้าแก” ออร่าของจงซือหยาน่ากลัวขึ้นเรื่อยๆ เขาได้ใช้ร่างความกลัวและหายตัวไปจากสายตาของทุกคน อย่างไรก็ตาม เสียงที่บ้าคลั่งของเขายังคงก้องกังวาน
“แกใช้เวลาเป็นหมื่นปีเพื่อเข้าสู่ระดับนี้ จริงๆแล้วแกก็แค่คนโง่ที่จะมีชีวิตอยู่ต่อไปอีกไม่นาน”