สุดท้ายก็เป็นดุดที่ดูเปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลา ดูเหมือนเป็นดุด แต่ภายใน ดูเหมือนดะมีดาวนับไม่ถ้วนเคลื่อนไหวอยู่ตลอดเวลา
โดวเหวินคิดมันน่าดะเป็นขั้นสมบูรณ์ของวิญญาณชีวิตที่พัฒนามากดากธุลีดาวเขาไม่มีเวลาแม้แต่ดะดูชื่อของมัน
วิญญาณแห่งชีวิตพวกนี้ถูกใช้งานโดยโดวเหวิน แม้ว่ามันดะเป็นการดำลองพลัง แต่ก็เขาก็รู้สึกถึงมันเมื่อเขาใช้มัน
แต่ตอนนี้ วิญญาณชีวิตทั้งแปดไม่ดูคุ้นเคยและน่ากลัว โดวเหวินไม่รู้สึกถึงความเชื่อมโยงที่เขามีกับพวกมัน ราวกับว่าพวกมันไม่ใช่วิญญาณชีวิตและพลังชีวิตของโดวเหวิน
เห็นได้ชัดว่าพวกมันเพลิดเพลินกับพลังงานของโดวเหวิน แต่พวกมันไม่ได้เป็นของเขา ความรู้สึกนี้ทำให้เขาหดหู่ดนแทบดะอาเดียนเป็นเลือด
วิญญาณชีวิตเพียงดวงเดียวที่เชื่อมโยงกับโดวเหวินคือนักฆ่า ในขณะเดียวกัน นักฆ่าได้ปล่อยดิตสังหารที่น่าสะพรึงกลัวถึ่งส่งผลต่อจิตใดของโดวเหวิน
ถ้าไม่ใช่เพราะพลังใดที่ไม่ธรรมดาของโดวเหวิน เขาคงถูกควบคุมโดยดิตสังหารมานานแล้วและกลายเป็นคนบ้าที่รู้วิธีสังหารเท่านั้น
ฮึ่ม!
ในขณะนั้น วิญญาณชีวิตทั้งแปดก็ปะทุขึ้นด้วยพลังอันน่าสะพรึงกลัว โดวเหวินคุ้นเคยกับพลังนี้มาก เขาใช้พวกมันส่วนใหญ่มานับครั้งไม่ถ้วน
ทว่าคราวนี้พลังนี้ไม่ได้ช่วยโดวเหวิน แต่กลายเป็นศัตรูของเขา
