ปฏิกิริยาของโจวเหวินนั้นเร็วมากในขณะที่เขาตัดสินใจในทันที ถ้าเขาถอยกลับ เขาคงหลงกลของคนตัดไม้ ดังนั้นโจวเหวินจึงทำตรงกันข้าม แทนที่จะถอยกลับ เขากลับก้าวไปข้างหน้า มือของเขาลอดผ่านรักแร้ก่อนจะคว้าคอของเขาไว้ เขาต้องการใช้กำลังหักคอของเขา
“คือ… ฉัน… อย่า… คะ คะ…” คนตัดไม้พูดสองสามคำก่อนที่คอของเขาจะถูกกดลงด้วยพลังอันทรงพลัง ป้องกันไม่ให้เขาพูดอะไรสักคำ
โจวเหวินอดไม่ได้ที่จะช้าลงเมื่อได้ยินคำพูดเหล่านั้น เขาไม่ลงมือต่อ
นี่เป็นเพราะว่าระดับเสียงและน้ำเสียงของคำพูด ไม่เหมือนกับเสียงคนตัดไม้ แต่ดูเหมือนเว่ยเกอ
“ประธานเว่ย?” โจวเหวินปล่อยมือและถอยกลับขณะที่เขามองเว่ยเกออย่างไม่เชื่อ
หากเป็นคนตัดไม้ เขาจะ่าคนตัดไม้ แต่ดูเหมือนว่าเป็นไปไม่ได้ที่จะเป็นเว่ยเกอ
ไม่ว่าจะเป็นจิตใจของเว่ยเกอที่ควบคุมร่างกาย หรือจิตใจของคนตัดไม้ที่ควบคุมร่างกาย อาการบาดเจ็บที่ร่างกายนี้ได้รับก็ถึงขั้นเสียชีวิต มันไร้ประโยชน์ไม่ว่ามันจะเป็นจิตใจของใครก็ตาม หากร่างกายตาย จิตใจก็จะมีแต่ต้องหายไปเท่านั้น
บาดแผลบนหน้าอกของเว่ยเกอยังคงอยู่ หัวใจของเขาถูกแทงทะลุ คนตัดไม้ตายแล้ว เว่ยเกอยังมีชีวิตอยู่ได้ยังไง?
