นับตั้งแต่ราชมารถูกฟัก มันเอาพลังงานจากไข่สัตว์อสูรเท่านั้น ยิ่งไปกว่านั้น พวกมันต้องอยู่ในระดับเดียวกัน มันไม่มีอะไรอีก
ยังมีกลีบดอกไม้ที่ร่วงหล่นจากต้นไม้อยู่อีกมาก แต่พวกมันทั้งหมดอยู่ใกล้สนามต่อสู้มากเกินไป โจวเหวินกลัวว่าจะถูกลากเข้าไปเกี่ยวข้อง ดังนั้นเขาจึงไม่กล้าเข้าใกล้
ขณะที่เขาลังเลว่าจะหยิบกลีบดอกไม้นั้นดีไหม เขาก็ได้ยินเสียงปังดังลั่น วังหยกที่ปล่อยหมอกเย็นยะเยือกได้ถูกระเบิดและถูกทำลายลงทันที
หมอกเย็นหายไปหมด ในเวลาเดียวกัน ร่างสองร่างก็ปรากขึ้นจากลำแสงน้ำแข็ง เห็นได้ชัดว่าพวกมันไม่สามารถรักษาร่างความกลัวไว้ได้
โจวเหวินมองเห็นสาวหิมะในสภาพที่น่าสงสารในพากปรักหักพังของวัง คางคกสีทองเข้มขนาดให่ร่วงลงมาใส่เธอ
ในขณะนั้น ร่างของคางคกสีทองเข้มก็ปล่อยออร่าที่เย็นจัด ร่างกายของมันถูกปกคลุมไปด้วยน้ำแข็ง แต่บางจุดก็ไหม้เกรียมด้วยเปลวไฟแล้ว ไม่มีการป้องกันจากน้ำแข็ง
มันคือสาวหิมะและคางคก ทำไมฉันไม่เห็นฉางเอ๋อ? โจวเหวินมองไปรอบๆ แต่ไม่เห็นฉางเอ๋อในตำนาน
ขณะที่เขารู้สึกงุนงง เขาเห็นเว่ยเกอเดินออกจากกองไฟทีละก้าว เขาไม่ได้ถืออะไรไว้ในมือ แต่เปลวไฟรวมตัวกันเป็นขวานต่อสู้ที่ห้อยลงกับพื้น
