บทที่ 281 ดาบชิงหยุนปรากฏขึ้นอีกครั้ง!

ขอบเขตครึ่งก้าวมหาจักรพรรดิแบ่งออกเป็นสองประเภท ประเภทแรกคือ ครึ่งก้าวมหาจักรพรรดิที่ไม่สามารถบุกทะลวง ขอบเขตได้ ประเภทที่สอง เป็นเหมือนชายชราที่อยู่ตรงหน้า เขาเป็นผู้มีเจ้า สมบัติที่จะบุกทะลวงไปสู่ขอบเขตมหาจักรพรรดิต่อไป! แม้ว่าทั้งสองดูเหมือนจะไม่มีความแตกต่างกัน แต่ยังมีช่องว่างขนาดใหญ่ในด้านความแข็งแกร่ง! อย่างเช่นตอนนี้ เย่ชิวไป่รู้สึกได้อย่างชัดเจน ครึ่งก้าวมหาจักรพรรดิผู้นี้ มีแรงกดดันที่แข็งแกร่งกว่าครึ่งก้าว มหาจักรพรรดิในเขตแดนทุรกันดาน! แต่ไม่ว่ายังไง ในฐานะนักดาบ เย่ชิวไป่ไม่เกรงกลัวแม้แต่น้อย! ตราบใดดาบในมือ ยังสามารถรักษาความคมได้ เย่ชิวไป่ไม่มีทางที่จะล่าถอย ในตอนนี้ เขากลับยิ้มแล้วกล่าวว่า “ศิษย์น้อง เรามาสู้ด้วยกัน เถอะ” กล่าวจบแล้ว ดาบในมือของเขาก็เหวี่ยงออกไป! เก้าดาบอสูรสวรรค์ ดาบที่เก้า! ทักษะดาบของเก้าดาบอสูรสวรรค์ เป็นทักษะเฉพาะของบรรพ จารย์ดาบศักดิ์สิทธิ์! หลังจากการปรับปรุงของท่านอาจารย์ พลังของมันก็แข็งแกร่ง ขึ้นมาก! ในตอนนี้ เย่ชิวไป่ใช้ดาบสุดท้ายของเก้าดาบอสูรสวรรค์ แม้ว่า จะฝืนเล็กน้อย แต่เขาก็ยังสามารถใช้มันได้ ในเมื่อต้องเผชิญหน้ากับผู้แข็งแกร่งเช่นนี้ เย่ชิวไป่ไม่มีความตั้งใจที่จะออมมืออย่างแน่นอน! เจตจำนงดาบของบรรพจารย์ดาบในอาณาเขต รวมตัวกันบน ดาบอสูรทมิฬ! ปราณสีดำเข้มขนาดใหญ่ เต็มไปด้วยพลังอสูรอันชั่วร้าย! ปราณสีดำเข้มฟาดไปที่ปราณฝ่ามือที่น่าตกตะลึงสองอันเหนือ ศรีษะ! หลังจากเห็นฉากนี้ ซือเฉิงก็ลงมือด้วยเช่นกัน ขวานหมิงหวงซวนเฮยในมือของเขา ถูกปกคลุมไปด้วยปราณ แห่งดวงดาว ทำให้ขวานหนักมากยิ่งขึ้น ซือเฉิงจับด้ามขวานด้วยมือทั้งสองข้าง แล้วฟันไปทางด้านบน ของศรีษะ! เสี่นวเฮยดูดิบเถื่อนมากกว่า เขาคำรามเสียงดังลั่น กระทืบเท้าทั้งสองลงบนพื้น! พื้นแตกกระจาย! ขณะนี้ ร่างกายเขาเหมือนกับลูกกระสุนปืนใหญ่ ตามการฟันที่ ปล่อยออกมาโดยเย่ชิวไป่และซือเฉิง แล้วพุ่งขึ้นไปบนท้องฟ้า! ในตอนนี้ความแข็งแกร่งของทั้งสามคน ขณะนี้ปล่อยออกมาเต็มพิกัด! หยางฉีมองดูฉากนี้ด้วยสีหน้าตกใจ เมื่อตอนพวกเขาสังหารขอบเขตเสมือนเทพไปสิบสองคน นั่นยัง ไม่ใช่พลังทั้งหมดหรือเปล่า? หรือนี่คือความแข็งแกร่งที่แท้จริงของพวกเขา? ถ้าเป็นตัวเขาเอง ถ้าเผชิญกับการโจมตีเหล่านี้ เขาก็จะคงถูก สังหารในทันทีใช่ไหม? หยางฉีรู้สึกว่าความแข็งแกร่งของตัวเอง ช่างห่างไกลจากทั้งสาม คนยิ่งนัก กลุ่มทหารรับจ้างเกราะเกล็ดที่ถอยออกไปแล้ว ก็รู้สึกถึงออร่า ปราณนี้ พวกเขามองย้อนกลับไป เหอหลินแสดงสีหน้าน่าเกลียดออกมา “พวกเขายังไม่ยอมถอยเหรอ?” “ด้วยความแข็งแกร่งเช่นนี้ พวกนั้นไม่ใช่คนจากเขตแดนไร้ พรมแดนจริงๆ หรือ?” เขาอยู่กับสมาคมทหารรับจ้างเมืองหยุนฉีมาหลายปีแล้ว อาจมีรุ่นเยาว์ที่มีพรสวรรค์ไม่มากนัก ที่จะเทียบได้กับเย่ชิวไป่ และพวกทั้งสามคน… และคนเหล่านั้น พวกเขาทั้งหมดคืออัจฉริยะที่ได้ออกไปสัมผัส ประสบการณ์จากกองกำลังขนาดใหญ่! ในรถม้านั้น หยางหยูว่านก็เปิดม่านและก้าวออกจากรถม้าด้วย หยางฉีรีบเอ่ยห้าม: “น้องสาว อย่าออกมานะ มันอันตรายมาก!” หยางหยูว่านส่ายหัว จ้องมองไปที่แผ่นหลังของเสี่ยวเฮยอย่าง ใกล้ชิด และกล่าวว่า “การอยู่ในรถม้าจะมีประโยชน์อะไร รถม้าไม่ สามารถป้องกันการโจมตีได้อยู่ดี” เมื่อได้ยินสิ่งนี้ หยางฉีก็เงียบไป ชายชราบนท้องฟ้าเฝ้าดูการโจมตีของทั้งสามคน เขามีแววตาประหลาดใจมากเช่นกัน การโจมตีทั้งสามนี้ ทำให้เขารู้สึกว่าถูกคุกคามอย่างคลุมเครือ! พวกเขาทำมันได้อย่างไรกัน? เป็นเพียงรุ่นเยาว์บรรพจารย์ดาบ ก้าวข้ามแดนหยวน ผู้เยาว์ในขั้นกลางเสมือนเทพ ผู้ฝึกฝนปราณของดวงดาวที่สูญ หายไปนาน นอกจากนี้ยังมีรุ่นเยาว์ที่ค่อนข้างเยี่ยม ซึ่งมีกายเนื้อที่แข็งแกร่ง มากอีกด้วย แต่ถึงอย่างนั้น. ขอบเขตระหว่างพวกเขาก็เหมือนกับสวรรค์และปฐพี! มันจะทำให้เขารู้สึกถูกคุกคามได้อย่างไร? เมื่อเขาคิดจบแล้ว การฟันของเย่ชิวไป่ก็ปะทะกับปราณฝ่ามือทั้งสอง! บูม! ปราณทั้งสองปะทะกันกลางอากาศ ลมปราณกระจัดกระจาย! ปราณสีดำเข้มก็รั่วไหลไปยังบริเวณโดยรอบในทันที! เมื่อหยางฉีรู้สึกถึงปราณอสูร เขาก็รู้สึกกลัวในจิตใจ! หยางหยูว่านขมวดคิ้วมากขึ้น นางรู้สึกหดหู่ในใจอย่างยิ่ง… ในตอนนี้ การโจมตีที่รุนแรง ช่วยขัดขวางแรงกดดันของปราณฝ่ามือทั้ง สอง! ในเวลาเดียวกัน. การฟันที่เกิดจากปราณแห่งดวงดาวก็ตามมาติดๆ! ทั้งสองร่วมกันต่อต้านการโจมตีของครุ่งก้าวมหาจักรพรรดิ! ทำให้พื้นที่มิติ ที่พลังทั้งสองฝ่ายมาบรรจบกัน ในตอนนี้มันเริ่มสั่นอย่างรุนแรง! เจ้าต้องรู้ว่า พื้นที่มิติของเขตแดนไร้พรมแดนนั้น แข็งแกร่งกว่า เขตแดนมิติโลกระดับต ่าอื่นๆ มาก หลังจากที่พลังปราณดาบของเย่ชิวไป่ และปราณแห่งดวงดาว ของซือเฉิงบรรจบกันนั้น ทุกคนก็เสี่ยวเฮยพุ่งตามมาติดๆ! เกิดเสียงคำรามดังออกมาจากลำคอของเขา! หลีงจากนั้น เสี่ยวเฮยก็ชกหมัดออกมา! เขาใช้พลังของแถบทั้งสามกายมารนิรันดร์ออกมาอย่างเต็ม รูปแบบ! ทำให้กายเนื้อของเสี่ยวเฮย ไปถึงระดับที่น่ากลัวอย่างยิ่งใน ขณะนี้! เมื่อหมัดถูกปล่อยออกมา มันมีเสียงระเบิดในอากาศ! ทันใดนั้น หมัดก็ชกใส่ปราณฝ่ามือทั้งสองของชายชรา! บูม! เกิดการระเบิดขึ้นอีกครั้ง! ภายใต้สายตาที่น่าหวาดกลัวของหยางฉี และหยางหยูว่าน และดวงตาที่ประหลาดใจของชายชรา ปราณฝ่ามือขนาดใหญ่ทั้งสองนั้น ในตอนนี้ มันถูกโจมตีด้วยความแข็งแกร่งทั้งหมดของเย่ชิวไป่ และคนอื่นๆ ปราณฝ่ามือค่อยๆ ปริแตก! และเมื่อรอยแตกร้าวกระจายไปเรื่อยๆ พลังของมันก็ลดลงอย่างต่อเนื่อง! ไม่นานนัก ปราณฝ่ามือทั้งสอง ก็หายไปอย่างไร้ร่องรอย! หลังจากปราณฝ่ามือหายไป เสี่ยวเฮยก็กลับลงมาบนพื้นทันที ชายชราขมวดคิ้ว มองดูชายหนุ่มสามคนที่อยู่ด้านล่าง และกล่าว ด้วยน ้าเสียงที่เข้มข้น: “เจ้าทำได้ยังไง? พวกเจ้ามาจากไหน?” ความแข็งแกร่งแบบนี้ พรสวรรค์แบบนี้ เป็นไปไม่ได้เลยที่จะไม่เป็นที่รู้จัก! เป็นไปได้ไหมว่า พวกเขาคืออัจฉริยะของกองกำลังใหญ่ เหล่านั้น! หากเป็นเช่นนี้ ชายชราไม่กล้าที่จะสังหารเย่ชิวไป่ และคนอื่นๆ จริงๆ หลงฉีเฉิงเพียงทำให้เขาหว่ดกลัวเล็กน้อย แต่ว่า ถ้าเป็นคนที่แข็งแกร่งจากกองกำลังใหญ่เคลื่อนไหวจริงๆ แม้ว่าเขาจะหนีไปสุดขอบโลก เขาก็จะถูกล่าจนตัวตาย! เย่ชิวไป่หัวเราะเบา ๆ แล้วกล่าวว่า “อย่ากังวล เราไม่มีเบื้องหลัง ที่นี่” ชายชรา: “…” คิดว่าข้าเชื่อหรือไง? อย่างไรก็ตาม แม้ว่าชายชราจะลังเลและไม่โจมตีต่อ เย่ชิวไป่และคนอื่นๆ ก็เร่งรีบเข้าหาชายชราด้วยความคิดของ พวกเขาเอง! ชายชราเห็นเจตจำนงดาบอันไม่มีที่สิ้นสุดในอาณาเขตดาบ กลายเป็นแม่น ้าแห่งดาบอันมหึมา! หลังจากนั้น เย่ชิวไป่ก็ก้าวขึ้นไปบนแม่น ้าปราณดาบ และพุ่งเข้า มาหาเขา! ซือเฉิงควบคุมปราณแห่งดวงดาวทั่วท้องฟ้า! ลมปราณนั้นกว้างใหญ่ ลึกลับ และหนาแน่น! ส่วนเสี่ยวเฮ่ยก้าวออกมาอีกครั้ง! ในความคิดของเขานั้น ถ้าหมัดเดียวสังหารศัตรูไม่ได้ งั้นก็ต่อย มันสองครั้ง! วิธีการโจมตีของเสี่ยวเฮยนั้นเรียบง่าย โดยไม่ต้องมีลูกเล่นใดๆ เมื่อเห็นเช่นนี้ ชายชราแค่นเสียงอย่างเย็นชา ในตอนนี้ เรื่องใหญ่คือการซ่อนชื่อของเขาไว้ และเมื่อเขาทะลุ ผ่านขอบเขตมหาจักรจักรพรรดิ เขาจะมีโอกาสรอดชีวิต! เมื่อคิดเรื่องนี้แล้ว ชายชราประสานมือทันที! บนหน้าอกของเขา ออร่าปราณของครึ่งก้าวมหาจักรพรรดิรวบรวมเข้าด้วยกัน! สักพัก มือของชายชราค่อยๆ แยกออกจากกัน ออร่าปราณที่รวบรวมมาเริ่มใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ! ความเร็วในการรวบรวม มันก็เร็วมากเช่นกัน! เย่ชิวไป่และพวกทั้งสาม กำลังจะรีบเร่งไปข้างหน้า ปราณจิตวิญญาณอันมหึมานั้น ได้รวมตัวกันเป็นภูเขาปราณ จิตวิญญาณขนาดมหึมาแล้ว! “ตราบใดที่เจ้าสามารถทนการทุบโจมตีนี้ได้ ชายชราก็จะจาก ไป!” กล่าวเสร็จแล้ว เขาก็ค่อยๆ ดันมือออก! ภูเขาปราณจิตวิญญาณก็ถูกโยนไปทางเย่ชิวไป่และคนอื่นๆ ด้วย! ในการโจมตีครั้งนี้ เมื่อเทียบกับปราณฝ่ามือทั้งสองที่ผ่านมา พลังนั้นแข็งแกร่งกว่า หลายเท่า! เมื่อเห้นการโจมตีนี้ เย่ชิวไป่และพวกต่างคิดว่า คงไม่สามารถ รับมือไหว เมื่อคิดเรื่องนี้แล้ว ใบหน้าของเย่ชิวไป่เคร่งเครียด และเขาก็เก็บดาบอสูรทมิฬ กลับไป! หลังจากนั้น ก็มีดาบเล่มใหม่อยู่ในมือของเขา มันเป็นดาบยาวที่ซ่อนอยู่ในฝักซึ่งดูเรียบง่ายมาก มีวิถีเต๋าดาบถูกเปิดเผยอย่างต่อเนื่องปล่อยมาจากฝักดาบ…