ลทั้งเจ็ดยังคงพ่นกาวออกมาในขณะที่ความเหนียวเพิ่มขึ้น
โจวเหวียรู้สึกยินดีเป็นอย่างยิ่ง เขารู้ว่าเขาโชคดี ความสามารถของราชันย์แห่งมังกรทะเลทั้งเจ็ดดูเหมือนจะแก้ทางกระ
ต่ายหยก
เมื่อไม่สามารถดึงสากหยกออกมาได้ กระต่ายหยกก็เริ่มกังวลทันที มันทิ้งสากหยกและฟาดกรงเล็บด้านหน้าไปทางภูเขารูปวง
แหวนโดยหวังว่าจะฉีกราชันแห่งมังกรทะเลทั้งเจ็ดออกจากกัน
ราชันย์แห่งมังกรทะเลทั้งเจ็ดต้องไม่ยอมแพ้ มันพ่นกาวออกมาจํานวนมากเพื่อปะทะกรงเล็บของกระต่ายหยก
เมื่อกรงเล็บของกระต่ายหยกสัมผัสกับกาว พวกมันก็ติดกันทันที เมื่อกรงเล็บของมันเอื้อมไปถึงภูเขารูปวงแหวน พวกมันก็ติดอยู่จนไม่สามารถดึงมันออกมาได้
ยิ่งมันดิ้นรนก็ยิ่งมีกาวติดอยู่กับตัวมันมากขึ้น ทําให้ขยับไม่ได้
เมื่อร่างกายของกระต่ายหยกที่โกรธจัดสว่างขึ้น มันตัวโตขึ้นและใหญ่ขึ้น มันใหญ่กว่าเบม่อนมาก ในไม่ช้า เบม่อนก็ดูเหมือน เด็กทารกที่อยู่ข้างหน้ามัน
ถึงกระนั้น กระต่ายหยกก็ยังหนีไม่พ้นกาว
โจวเหวินรู้สึกยินดีเป็นอย่างมาก เห็นได้ชัดว่ากระต่ายหยกเป็นสิ่งมีชีวิตประเภทสายพละกําลังล้วนๆ การ ใช้ร่างความกลัวของมันคือการเปลี่ยนแปลงโดยอาศัยความแข็งแกร่งเท่านั้น ดังนั้นจึงถูกโต้กลับอย่างสมบูรณ์ด้วยความ
สามารถของราชันย์แห่งมังกรทะเลทั้งเจ็ด
“กระต่ายหยก ขอยืมน้ํายาอมตะของแกหน่อย แล้วฉันจะปล่อยแกไป” โจวเหวินพูดกับกระต่ายหยกขณะที่เขายืนอยู่บน หัวของราชันย์แห่งมังกรทะเลทั้งเ
