วินไม่พูดอะไรในขณะที่เขามองไปที่ประตูพระราชวังดวงจันทร์อย่างเงียบ ๆ
เขาไม่ได้สนใจว่าสิ่งที่ยึดร่างเว่ยเกอเป็นมนุษย์หรือไม่ แต่มีบางอย่างที่โจวเหวินกังวลมาก
สําหรับเงินหยู ที่ต้องเสี่ยงชีวิตเพื่อเว่ยเกอ ไม่ว่าเขาจะคิดยังไงก็มีบางอย่างไม่ถูกต้อง
“เธอคิดว่าเป็นไปได้ไหมที่ เงินหยูนี้รู้ถึงการมีอยู่ของโถเครื่องปั้นดินเผากระดูกตั้งแต่แรก?” โจวเหวินกล่าวหลังจากครุ่นคิด
“เจ้าหมายความว่าไง? ถ้าเขารู้ ทําไมเขาถึงเสี่ยงมาที่นี่?” สาวหิมะขมวดคิ้ว
“ถูกต้อง มันไม่สมเหตุสมผล แต่มีอย่างอื่นที่ไม่สมเหตุสมผล แม้ว่าฉันจะไม่ค่อยมีปฏิสัมพันธ์กับเว่ยเกอ แต่ฉันรู้จักเขาเล็กน้อย เขาไม่ใช่คนที่จะเสียสละตัวเองเพื่อสถานที่เช่นสํานักงาน แต่แล้วเขากลับมีความคิดที่จะเสี่ยง มันดูไม่เหมือนตัวเขาเลย”
“เป็นไปได้ไหมที่เขาถูกบังคับให้ทําแบบนั้น? ท้ายที่สุด แม้ว่าจับฉลากจริงๆ เงินหยูนี่ก็อาจจะเข้าไปยุ่งกับมัน คนที่ต้องไปในที่ สุดก็ยังคงเป็นเขา เขาอาจจะมีความคิดแบบนั้น ในทางกลับกัน ถ้าเขาทําสําเร็จ ในอนาคต เขาจะได้รับการยอมรับจากเงินห ยูฉี” สาวหิมะกล่าว
“ไม่เว่ยเกอรู้ว่าเป็นหยู กลัวฉัน ถ้าเขาต้องเสี่ยงชีวิตจริงๆ เขาอาจจะขอความช่วยเหลือจากฉัน เป็นไปไม่ได้ที่เขาจะหยุดยั้งฉัน ไม่ให้เข้าไปยุ่งเกี่ยวกับการกระทําของเขา”
โจวเหวินหยุดครู่หนึ่งก่อนจะพูดต่อ “เป็นไปได้ไหมที่เว่ยเกอจะรู้จักเครื่องปั้นดินเผากระดูกและรู้ว่ามีอะไรอยู
