อย่างไรก็ตาม ขณะที่เขาบินขึ้นไป เขาก็หายตัวไปพร้อมกับสัตว์อสูรของเขาราวกับว่าเขาถูกสิ่งมีชีวิตที่มองไม่เห็นกลืนกิน
“เธอไม่ได้บอกว่าสิ่งมีชีวิตต่างมิติอยู่ที่นั่นเหรอ?” หวังซิวหยวนกล่าวด้วยความหวาดกลัว
“มันยังอยู่ที่นั่น” สาวหิมะกล่าวอย่างไม่แสดงออก
การแสดงออกของเงินหยูฉีเปลี่ยนไปอย่างต่อเนื่อง จู่ๆเขาก็หันหลังและวิ่งไป ในเวลาเดียวกัน เขาสั่ง ” ตามฉันมา” หวังซิวหยวนไม่ลังเลและวิ่งไปกับเซินหยู เว่ยเกอตามมาเช่นกัน โวเหวินคิดเพียงครู่หนึ่งก่อนจะเดินตาม
พวกเขาสองสามคนกระโดดลงไปในเหมืองด้วยกัน เงินหยูนําทางและรีบไปหาคนตายที่พวกเขาค้นพบก่อนหน้านี้
เมื่อพวกเขาไปถึงด้านข้างของศพ พวกเขาก็เต็มไปด้วยเหงื่อที่เย็นยะเยือก
โชคดีที่พวกเขาได้เดิมพันที่ถูกต้อง สิ่งมีชีวิตต่างมิติที่มองไม่เห็นไม่ได้โจมตีพวกเขา
“ท่านผู้อําานวยการ เราควรทําอะไรต่อไปดี” หวังซิวหยวนถามเชิหยูนี
“ในตอนนี้ เราไม่สามารถออกไป” เซินหยูนี้มองไปที่คนตายและโถเครื่องปั้นดินเผากระดูกที่อยู่ข้างหน้าเขา “บางที โอกาสรอดของเราอาจอยู่ที่นี่”
โจวเหวินต้องยอมรับว่าเงินหยู สมกับเป็นหัวหน้าสํานักงานจริงๆ เขาเป็นคนกล้าหาญ รอบคอบ และมีไหวพริบ
สิ่งมีชีวิตที่อยู่ใกล้เคียงทั้งหมดถูกกิน แต่คนตายที่นั่งที่นี้ไม่ได้รับผลกระทบเลย ดังนั้น เงินหยูฉีจึงทําการพนัน จากท่าทางของมัน เขาได้เดิมพันถูกต้อง
อย่างน้อยที่สุด สิ่งมีชีวิตระดับความกลัวไม่ได้โจมตีหร
