ะ ไรขึ้น”
ทุกคนมองดูรอยเท้าบนพื้นอย่างระมัดระวังและตระหนักว่าเป็นกรณีนั้นจริงๆ
“คุณคิดอย่างไรกับสถานการณ์นี้”เงินหยูฉีถามหวังซิวหยวน
“ฉันแน่ใจว่าพวกเขาไม่เห็นสิ่งมีชีวิตต่างมิติ เป็นไปได้ว่าสิ่งมีชีวิตต่างมิตินั้นล่องหน หรืออาจซ่อนอยู่ที่ไหนสักแห่งและเริ่มโจมตี โดยที่พวกเขาไม่ได้เตรียมการไว้” หวังซิวหยวนสํารวจบริเวณโดยรอบของเขา “ถ้าสิ่งนั้นล่องหน เราต้องระวัง บางทีมันอาจจะ กําลังเฝ้าดูเราจากที่ใดที่หนึ่งใกล้ๆ “
ทุกคนตื่นตระหนก ปฏิกิริยาของโจวเหวินนั้นมากที่สุด
นั่นเป็นเพราะเขารู้ว่าสิ่งมีชีวิตต่างมิตินั้นอาจไม่ล่องหน แต่เนื่องจากรูปแบบชีวิตของมันมีความก้าวหน้ามาก ส่งผลให้พวกเขาไม่
สามารถมองเห็นมันได้
กล่าวอีกนัยหนึ่งสิ่งมีชีวิตต่างมิตินั้นอาจอยู่ในระดับความกลัว
มีสัตว์ประหลาดระดับความกลัว ซ่อนตัวอยู่บนดวงจันทร์จริงๆงั้นเหรอ? โจวเหวินตื่นตระหนก เขาและสดับวานรสํารวจสภาพ แวดล้อมของพวกเขาพร้อมกัน แต่พวกเขาไม่ได้ตรวจพบอะไรเลย อย่างไรก็ตาม สิ่งนี้ยิ่งทําให้เขาตื่นตระหนกมากขึ้นเท่านั้น
“โจวเหวิน คุณคิดยังไง” เงินหยูนีครุ่นคิดครู่หนึ่งก่อนที่เขาจะมองไปที่โจวเหวิน
“ฉันว่าเรารีบไปจากที่นี่กันดีกว่า” โจวเหวินเดิมสนใจกลีบและตอไม้ แต่ตอนนี้พวกมันหายไปและอาจยังมีสิ่งมีชีวิตระ ดับความกลัวอยู่ที่นี่ มันไม่เหมาะสําหรับเขาที่จะเสี่ยงต่อไปในสภาพแวดล้อมแบบนี้
“เรารีบกลับกันเถอะ” เมื่อเงินหยูนี่เพิ่งออ
