เว่ยเกอหยุดและถามโจวเหวิน
“เจ้านั้นควรจะอยู่ที่นั่น” โจวเหวินกล่าวขณะที่เขามองไปในทิศทางที่สาวหิมะกําลังมอง
เงินหยู และทีมรีบถอยกลับ เงินหยูนี่มองไปที่โจวเหวินและถามว่า “คุณเห็นงั้นเหรอ”
“ฉันมองไม่เห็น แต่เธอมองเห็น” โจวเหวินมองไปที่สาวหิมะและถาม “เป็นยังไงบ้าง? มั่นใจไหม?”
“มันยุ่งยากมาก แม้ว่าข้าจะชนะได้ แต่ข้าเกรงว่าจะไม่สามารถปกป้องเจ้าได้” สาวหิมะกล่าว
มันอยู่ที่ระดับความหวาดกลัวจริงๆเหรอ? โจวเหวินไม่สงสัยอีกต่อไป การที่สาวหิมะจะพูดคําเหล่านี้ได้ มันต้องอยู่ในระ
บความกลัว
“ผู้อําานวยการเงิน ดูเหมือนว่าเราต้องแยกกันถึงจะรอดได้” โจวเหวินต้องการเรียกสัตว์อสูร ธาตุดินและวางแผนที่จะใช้ความ
สามารถในด้าตินของมันด่าดินหนี
“ใครก็ตามที่เคลื่อนไหวก่อนจะกลายเป็นเป้าหมายของมัน” สาวหิมะกล่าวอีกครั้ง
เมื่อได้ยินคําพูดของสาวหิมะ โจวเหวินก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องเลิกเรียกสัตว์อสูร ดําดินและยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น
แม้ว่าโจวเหวินจะไม่ขยับ แต่มีบางคนไม่เชื่อเขา ผู้ตรวจสอบได้เรียกสัตว์อสูรระดับมหากาพย์ที่สามารถบินได้ เขาต้องการ ใช้พลังของมันหนีไปทางอื่น
