คราวนี้ สิ่งมีชีวิตต่างมิติที่เหมือนแสงนั้นตรงไปตรงมามากขึ้น หลังจากที่มันปรากฏขึ้น มันกล่าว “เวลาในการยอมรับคำท้าของสัตว์อสูรจะสั้นลงเหลือ3นาที หากไม่ยอมรับการท้าทายภายในสามนาที จะถือว่าสละสิทธิ์”
เมื่อพูดจบ สิ่งมีชีวิตที่พร่ามัวก็พุ่งขึ้นไปในอากาศและหายวับไป
“ทำไมพวกมันถึงมุ่งเป้าไปที่สัตว์อสูรเท่านั้น? ทำไมผู้พิทักษ์ถึงไม่มีข้อจำกัดอะไรเลย?”
“นี่เป็นการเลือกปฏิบัติต่อมนุษย์อย่างชัดเจน ไม่เป็นไรถ้าแกไม่ปล่อยให้มนุษย์บริสุทธิ์เข้าร่วมการแข่งขัน แต่แม้กระทั่งสัตว์อสูรก็ตกเป็นเป้าหมายโดยการเปลี่ยนกครั้งแล้วครั้งเล่า ถ้าอย่างนั้นทำไมแกถึงปล่อยให้สัตว์อสูรเข้าร่วมการแข่งขันตั้งแต่แรกล่ะ? แกมันทำตัวน่ารังเกียจ”
“พวกเราทำอะไรได้บ้าง? กถูกกำหนดโดยสิ่งมีชีวิตต่างมิติ นี่คือเกมที่เริ่มต้นโดยพวกมัน พวกมันสามารถเปลี่ยนแปลงอะไรก็ได้ตามต้องการ มนุษย์ทำอะไรไม่ได้เลย”
“น่าโมโหจริงๆ พวกมันเล่นตามที่พวกมันชอบเพราะพวกมันสามารถทำได้ เมื่อเสียเปรียบก็เปลี่ยนก ช่างไร้ยางอายจริงๆ”
“อย่าทำตัวแบบนี้ ถ้าแกไม่สามารถทนได้ แค่บอกว่ามีเพียงผู้พิทักษ์เท่านั้นที่สามารถเข้าร่วมได้”
ครั้งสุดท้ายที่ผู้คนต่างพาดพิงถึงการเปลี่ยนแปลงก แต่คราวนี้ หลายคนเรียกร้องความยุติธรรมให้เจ้านายของสัตว์อสูร