วิหารจิ้งจอกอมตะมีขนาดเล็กไม่มีแม้แต่กำแพง แม้ว่าจะเรียกว่าวิหาร แต่จริงๆ แล้วเป็นบ้านหลังเล็กๆ ที่สร้างด้วยหิน ประตูมีความสูงเพียงครึ่งเดียวของประตูธรรมดา ถ้าจะเข้าไปก็ต้องก้มต่ำมาก
วิหารนั้นเรียบง่ายมาก แทบไม่มีอุปกรณ์ตกแต่งเลย หินที่ใช้สร้างวิหารมีความไม่สม่ำเสมอและหยาบมาก
มีโต๊ะเครื่องบูชาทำด้วยหินในวิหาร บนโต๊ะถวายเป็นแผ่นไม้โบราณที่มีคำว่า “ราชินีจิ้งจอกอมตะ” สลักอยู่
“รอสักครู่ ยังมีข้อห้ามเมื่อเข้าสู่วิหารจิ้งจอกอมตะ นายต้องคุกเข่าและเข้าไป ไม่อย่างนั้น สิ่งที่นายจะได้รับไม่ใช่โชคดี แต่เป็นโชคร้าย” หวางลู่รีบพูดเมื่อเห็นหลี่กวนกำลังจะเข้าไป
“แล้วแต่เลย ฉันไม่อายที่จะคุกเข่าต่อหน้าราชินีจิ้งจอกอมตะ มันไม่เป็นไรถ้าเธอมอบโชคให้ฉัน” หลี่กวนเป็นคนใจกว้าง เขาเดินไปที่วัดและคุกเข่าลง
ต้องยอมรับว่าพวกเขาสามารถเข้าไปในวิหารเล็ก ๆ ได้ในขณะที่คุกเข่า หลี่กวนต้องก้มศีรษะลงแม้จะคุกเข่าอยู่ก็ตาม ไม่มีทางที่เขาสามารถเข้าไปได้ในขณะที่ยืนอยู่
เมื่อเข้าไปในวิหาร หลี่กวนจุดธูปสามดอกที่โจวเหวินมอบให้เขา เขาคำนับที่แผ่นจารึกของราชินีจิ้งจอกอมตะ ก่อนที่จะใส่ธูปสามดอกลงในกระถางธูป
