ในคฤหาสน์ผู้ว่าการของลั่วหยาง อาเชิงและอันเทียนโจวกำลังชมการถ่ายทอดสด
“มังกรดำสี่ตัว อย่าบอกนะว่านายน้อยเหวินได้จัดการมังกรดำทั้งเก้าที่ลากรถม้าแล้ว? อาเชิงกล่าว
“โชคดีที่ได้ถึงสี่ตัว ไม่น่าจะมีมากกว่านี้อีกแล้ว” อันเทียนโจวกล่าวอย่างเยเมย
“โชคของนายน้อยเหวินดีมาก พูดยากจริงๆ” อาเชิงไม่เห็นด้วยกับมุมมองของอันเทียนโจว
“มีอะไรต้องคิดมาก? โชคก็มีข้อจำกัด” อันเทียนโจวกล่าวอย่างไร้ความรู้สึก
…
ไม่รู้ว่ามีพลังที่ไม่รู้จักบางอย่างที่ส่งผลต่อเหตุการ์หรือไม่ แต่เมื่ออันเทียนโจวพูดจบโจวเหวินผู้ชึ่งเคลียเกมของเขาก็ได้มังกรดำอีกตัวหนึ่ง
เดิมทีโจวเหวินยังกังวลว่าจะใช้สัตว์อสูรตัวไหนดี แต่ตอนนี้เขาไม่ต้องกังวลกับมันแล้ว เขาฟักไข่มังกรดำและต้องการแค่เวลาที่จะได้มันเพิ่มขึ้น
“ตัวที่ห้า… มีตัวที่ห้าจริงๆ… นี่มันใช่การดวลเหรอ? มันก็แค่การอวดสัตว์อสูร!”
“หากเจ้าของสัตว์อสูรพวกนี้เป็นคนเดียวกัน มันน่ากลัวมาก”
“ันสงสัยว่าจะมีมังกรดำอีกไหม ดูจากคำข้างหลังน่าจะเรียงตามแปดพยางค์ น่าจะมีทั้งหมดแปดตัวใช่ไหม”
“จะรวบรวมพวกมันได้ง่ายขนาดนี้ได้อย่างไร? ันอยากจะรู้ว่าคนคนนั้นมีสัตว์อสูรระดับเร้นลับกี่ตัว”
