“มันขึ้นอยู่กับสภาพแวดล้อม มีปรากฏการณ์ที่น่ากลัวมากมายในอวกาศ แม้แต่การสวมชุดอวกาศก็ไม่มีประโยชน์อะไรมาก ตอนนี้การใช้งานหลักอยู่ในสถานที่ต่างๆ เช่น ดวงจันทร์และสถานีอวกาศ ถ้าอยู่บนดวงจันทร์จะปลอดภัยกว่า ตราบใดที่มีออกชิเจน อาหารและน้ำเพียงพอ โดยทั่วไปแล้ว แม้จะเป็นปีหรือสองปีก็ไม่มีปัญหากับชุดอวกาศที่กันทำ ตราบใดที่ระบบช่วยชีวิต ไม่เสียหายก็ไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับชีวิต” เมื่อถังชือช่งพูดถึงชุดอวกาศเขาก็มั่นใจอย่างมากในทันที
“ผมจะกินและดื่มในชุดอวกาศได้ไหม” โจวเหสินถามถังชือช่ง ขณะคิดกับตัวเอง “การไปดวงจันทร์ก็ดูเหมือนจะเป็นความคิดที่ดี ใช้ลูกปัดแห่งความโกลาหลนำอากาศ อาหาร และน้ำมาเลี้ยงก็คงเพียงพอสำหรับหนึ่งเดือน”
“แน่นอนว่าบริษัทของเราได้ทำการวิจัยและปรับปรุงชุดอวกาศอย่างต่อเนื่อง การกินและดื่มสามารถทำได้ในชุดอวกาศ แต่ถ้ามีเสบียงไม่เพียงพอ ระบบช่วยชีวิตของชุดอวกาศก็ไม่สามารถช่วยอะไรได้มากนัก… ” ระหว่างพูดคุยพวกเขาออกมาข้างนอกเทียนกวง
“ผู้ตรวจสอบสั่งชุดอวกาศจากคุณกี่ชุด” โจวเหวินถาม
“แล้วตอนนี้ชุดอวกาศอยู่ที่ไหน” โจวเหวินถามขณะส่งข้อความถึงหวางลู่โดยขอให้เธอช่วยตรวจสอบสถานการณ์ของบริษัทถังชือช่ง
