“คุณ… คุณ… คุณไม่ได้ล้อเล่นกันใช่ไหม … ” ถังชือช่งรู้สึกโง่งมเล็กน้อยและมองโจวเหวินนิ่งๆ
โจวเหวินไม่ตอบ ยืนอยู่ข้างหน้าเทียนกวน และมองดูยามที่ประตู
ถังชือช่งมองตามเขาและเห็นว่ามียามเพียงไม่กี่คนที่ยังอยู่ที่ประตู ในเวลานี้มียามหลายคนเล็งปืนทั้งหมดมาที่พวกเขา
“โจวเหวิน คุณมาทำอะไรที่สำนักงานควบคุมพิเศษ?” คนแรกที่อยู่ชั้นบนของประตูเมืองพูดกับโจวเหวินอย่างประชดประชัน
ถังชือช่งจำชายคนนั้นได้ ชึ่งก็คืกูหยางหนึ่งในสี่ผู้บังคับบัญชาของเชินหยูกี แม้แต่ในสถานที่อย่างดียู เขาเป็นบุคคลที่มีชื่อเสียง
“นายไม่อยากจับกันตลอดเวลาเหรอ กันมาด้วยเหตุนี้” โจวเหวินเหยียดมือออกราวกับรอกุญแจมือ
ถังชือช่งคิดไว้ก่อนแล้ว และตอนนี้รู้สึกโง่มากเห็นได้ว่าโจวเหวินเป็นอาชญากรที่ต้องการตัวของสำนักงานควบคุมพิเศษ แต่คิดไม่ถึงจริงๆว่าอาชญากรที่ต้องการตัว จะวิ่งไปที่สำนักงานควบคุมพิเศษเอง
