แก้จาก ความกลัว ไปเป็น เทพแห่งการหลอกลวง นะครับ
“เทพแห่งการหลอกลวง คุณต้องการจะพูดอะไรกับฉัน ตอนนี้มันไม่เกี่ยวกับคนอื่น” แม้ว่าฟรายด์รู้สึกว่าเทพแห่งการ หลอกลวงแปลกไปเล็กน้อยและความสงสัยบางอย่างก็ผุดขึ้นในใจของเขา แต่เขาไม่คิดว่ามันจะล้มเหลว และคนที่คุ มร่างของโจวเหวิน คือโจวเหวินตัวจริง
ไม่ใช่ว่า ฟราย ไม่ได้ร้ายกาจและเจ้าเล่ห์ แต่เขาเข้าใจพลังของเทพแห่งการหลอกลวง และได้สร้างความเข้าใจที่ว่าเทพ นั้นไร้เทียมทานและยากที่จะแก้ไข
“คุณไกแมน ฉันบอกคุณว่าอะไร” โจวเหวินไม่สนใจฟราย และมองไกแมน
เมื่อไกแมนได้ยินเสียงของโจวเหวิน เขาก็มั่นใจมากขึ้นในการคาดเดาของเขา เสียงของเขาสั่นเล็กน้อย เขามองไปที่โจวเห วินและพูดว่า “นาย…นายคือโจวเหวิน…. “
ฟรายด์เคยฟังคําพูดของไกแมนก่อนหน้านั้น เขาไม่เคยคิดเกี่ยวกับความเป็นไปได้นี้ แต่น้ําเสียงและคําพูดของโจวเหวิน
ในตอนนี้ ดูแตกต่างจากเทพแห่งการหลอกลวงที่เขารู้จักจริงๆ
“เป็นไปไม่ได้ มนุษย์จะเอาชนะเทพได้ยังไง แม้ว่าจะมีสัตว์อสูรระดับเร้นลับจํานวนมาก แต่ก็เป็นไปไม่ได้ที่มนุษย์จะชนะ “ฟราย รับไม่ได้
“ถ้าฉันไม่ใชโจวเหวิน แล้วใครล่ะ” โจวเหวินกล่าวอย่างใจเย็น
เมื่อค่านี้ออกมา ทุกคนก็ตกตะลึง และฟรายด์ก็ตัวสั่น เมื่อมองไปที่ดวงตาของโจวเหวิน
“หนีมาได้ยังไง” ฟรายด์มองโจวเหวินด้วยความสงสัยและกล่าว เขาปฏิเสธที่จะเชื่อว่าโจวเหวินสามารถเอาชนะเทพ แห่งการหลอกลวงได้ ต้องเป็นโ
