เมื่อโจวเหวินเดินผ่านปราสาทแม่มดและมาที่สวน เขาเห็นไกแมนยืนนิ่งอยู่ในสวนราวกับปีศาจ
“เกิดอะไรขึ้น?” โจวเหวินแอบสงสัย
แม้ว่าจะมีสิ่งมีชีวิตต่างมิติอยู่ในสวน แต่มันไม่ง่ายที่สิ่งมีชีวิตต่างมิติจะจัดการไกแมนในเวลาไม่นาน เขาส่งหวางลู่กลับ
ออกไปและใช้เวลาเพียง10นาที
กล่าวได้ว่าชั่วขณะหนึ่ง ไกแมนและหลาน ต่างก็โดยเล่นงาน โจวเหวินเชื่อไม่ลง
และไกแมนกันทีมยั่งยืนอยู่ในสวน ไม่มีบาดแผลใดๆ บนร่างกายและไม่มีร่องรอยของการต่อสู้รอบๆ
แต่ไกแมนยืนนิ่งราวกับรูปปั้นหิน
ดวงตาของโจวเหวินมองไปที่ใจกลางสวน โดยที่ไกแมนหันหน้าเข้าหามัน
“ไม่มีต้นไม้… “โจวเหวินตกใจ
ส่วนที่เหลือของสวนดูเหมือนกับในเกมทุกอย่าง แต่ไม่มีต้นไม้ใหญ่ที่อยู่ตรงกลาง
ในตําแหน่งของต้นไม้ใหญ่มีหลุมศพเพิ่มมาแทน ด้านหน้าหลุมศพมีป้ายหลุมศพ และบนป้ายหลุมศพมีหน้ากากแปลกๆ
ฝังอยู่
หน้ากากดูเหมือนตัวตลก ไม่เหมือนหน้ากาศใดที่โจวเหวินเคยเห็นมาก่อน
ไกแมน หลาน และคนอื่น ๆ จ้องตรงไปที่หน้ากากบนหลุมฝังศพโดยไม่กระพริบตาและดูเหมือนว่าพวกเขาจะหายใจไม่
ออก
“แน่นอนว่ามีหลุมฝังศพและหน้ากาก ฟรายด์ไม่ได้โกหก” โจวเหวินมองไปที่หน้ากากและสดับวานรกับไท่ างไ
เทียนจิงก็ถูกใช้
แต่เมื่อมองมันก็พบว่าเขาไม่สามารถละสายตาจากหน้ากากได้
ดวงตาของหน้ากากดูเหมือนหลุม ที่ราวกับต้องการดูดวิญญาณของโจวเหวิน
“ไม่ดีแน่!” โจวเหวินตกใจ ปฏิกิริยาแรกคือการเรียกธิดาปีศาจ แต่เขาพบว่าเขาไม