มนเขียนไม่กี่ค่าแล้วต้องการที่จะเดินตามด้าย
หุ่นเชิดนั้นตายไปแล้ง การฆ่ามันไปก็ไม่มีประโยชน์ ผู้ที่ควบคุมหุ่นเชิดจะต้องถูกสังหารเท่านั้น
“ไม่ได้” โจวเหวินเขียนบนกระดาษแข็ง
ครั้งแรกที่เขาพบหุ่นเชิด เขาเจอกับความสูญเสียครั้งใหญ่ โดยคิดว่าเขาสามารถหาหุ่นเชิดปีศาจได้แถวนั้น
แต่กับ กอันตรายรอเขาอยู่
“ถ้าไม่ตามเราก็ตาย ทําได้แค่ตาม” ไกแมนเขียนอย่างรวดเร็ว
“ตามข้อตกลง ผมมีคําสั่งเด็ดขาด ทุกคนต้องอยู่ที่นี่ ไม่มีใครได้รับอนุญาตให้ไป” โจวเหวินก็เขียนอย่างรวดเร็วเช่นกัน
“อธิบายเหตุผลกับฉัน” ไกแมนเขียนโดยจ้องไปที่โจวเหวิน
“ฉันคิดว่าการอยู่ที่นี่ทําให้รอด ด้านในคือทางตัน” โจวเหวินเขียน
“การอยู่ทีนี่คือทางติน คุณไกแมนไม่สนใจเขา เรารีบไปพร้อมกันและฆ่าสิ่งสิ่งที่ควบคุมหุ่นเชิดให้ได้” คนคนหนึ่งเขียน แล้วรีบวิ่งตามด้ายไป
เขาต้องการตาย และโจวเหวินไม่จําเป็นต้องหยุดเขา อย่างไรก็ตาม การตายของคนเหล่านี้ไม่เกี่ยวอะไรกับเขา
ทุกคนต่างต้องการที่จะลอง เห็นได้ชัดว่าพวกเขายังรู้สึกแบบนั้น เว้นแต่พวกเขาจะฆ่าคนและหุ่นเชิดที่มีทั้งหมด จะไม่มี
โอกาสรอด
“ให้โอกาสโจวเหวิน” ในขณะที่ควบคุมสัตว์อสูรไปจัดการกับหุ่นเชิด หลานก็รีบวิ่งออกไปและยกป้ายในมือขึ้น
เนื่องจากการสื่อสารไม่สะดวก หลายคนอยากจะพูดอะไร แต่ไม่มีเวลาเขียนในการต่อสู้
ไกแมนมองไปที่สถานที่ที่ชายคนนั้นเคยไปก่อนหน้านี้ และเห็นว่าเขาหายตัวไปอย่างเงียบๆ เหมือนอ
