เย็นและโหดเหี้ยม
แม้ว่าในฐานะสัตว์อสูร ธิดาปีศาจนั้นไร้ที่ติ แต่โจวเหวินรู้สึกว่า ในท้ายที่สุดแล้ว มันเป็นสิ่งมีชีวิตที่ฉลาด และ ยังคงมีความเป็นมนุษย์
การอ่านหนังสือสามารถทําให้เกิดอารมณ์ต่างๆ ซึ่งดูเหมือนจะเป็นสัญญาณที่ดี
“ธิดาปีศาจ สิ่งที่เขียนอยู่บนนั้น…” ก่อนที่โจวเหวินจะพูดจบ เขาเห็นธิดาปีศาจหยิบหนังสือ อ้าปากแล้วกินหนังสื อราวกับเค้ก
“…” โจวเหวินจ้องไปที่ธิดาปีศาจด้วยความงุนงง ไม่สามารถพูดอะไรได้ และพบว่าดูเหมือนเขาจะเข้าใจอะไรผิดไป
ธิดาปีศาจไม่หยุด เปิดปากของมัน และกลืนหนังสือด้วยการเคี้ยวไม่กี่ครั้ง
กินแล้วก็ยังหยุดคิดไม่ได้ มันเดินไปที่ชั้นหนังสือและกินหนังสืออีกหลายเล่ม กินเสร็จก็เลียปากดูหมดความอดทน “เธอทําอะไรกับหนังสือพวกนั้น” ในที่สุด โจวเหวินซึ่งมองธิดาปีศาจด้วยความสงสัยเล็กน้อย ก็ถาม
“อาหาร” ตาปีศาจพูดเพียงสองค่า
โจวเหวินไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องรู้อย่างชัดเจน เป็นไปไม่ได้ที่ธิดาปีศาจจะอธิบายอย่างชัดเจน
ทันใดนั้นหน้าจอก็เปลี่ยนเป็นสีตาและวายร้ายสการ์เล็ตก็ตายอีกครั้ง
“มันเกิดขึ้นได้ยังไง? กําหนดเวลาหนึ่งชั่วโมงในสวนยังไม่หมดไม่ใช่เหรอ หรือในบ้านต้นไม้จะมีการจํากัดเวลาที่ แตกต่างกัน” โจวเหวินแอบเดาและเปิดสาเนาอีกครั้ง
ตอนนี้โจวเหวินสามารถมั่นใจได้ว่าไม่มีหน้ากากในเกม และมีบ้านต้นไม้เพียงหลังเดียวใต้ต้นไม้ใหญ่
“ฟราย โกหกหรือโลกความจริงมันต่างไปจากเดิม?” ตอนนี้ โจวเห
