วกับพายุ และเป็นไปไม่ได้ที่จะดึงดาบของเขากลับ
ทันใดนั้นโจเซฟก็ถอยกลับ แต่ชุดเกราะบนร่างของเขาควบแน่นกลายเป็นผู้พิทักษ์มีลักษณะคล้ายผี และป้องกันดาบไม้ไผ่
ในมือของโจวเหวิน
เขาเห็นว่าดาบไม้ไผ่ตัดผ่านร่างของผู้พิทักษ์จอมโกหกด้วยความเร็วราวกับสายฟ้าเป็นรอยลึก
เนื่องจากพลังของระดับเร้นลับ ความแข็งแกร่งของโจวเหวินจึงยังอ่อนลง และรอยแผลที่ทิ้งไว้บนผู้พิทักษ์จอมโกหกก็ไม่
ล็กมาก
เมื่อโจเซฟเห็นเช่นนี้ เขาก็มีความยินดีอยู่ในใจ ความแข็งแกร่งของโจวเหวินไม่ได้แย่อย่างที่คิด และอยู่ภาย ใต้พลังป้องกันของผู้พิทักษ์จอมโกหก
อย่างไรก็ตาม การโจมตีจากดาบที่รุนแรงแบบนี้ได้ทิ้งบาดแผลไว้มากมายในเวลาอันสั้น แม้ว่าบาดแผลเหล่านี้จะไม่ สามารถฆ่าโจวเหวินได้ แต่มันสามารถทําร้ายโจวเหวินได้
“โจวเหวิน แกตายแน่” โจเซฟตะโกน และใช้การแลกเปลี่ยนที่ไม่เป็นธรรมด้วยความตื่นเต้น และส่งอาการบาดเจ็บให้
โจวเหวินด้วยผู้พิทักษ์
แต่ในวินาทีต่อมา ความตื่นเต้นบนใบหน้าของโจเซฟก็หยุดนิ่ง และเขาพบว่าบาดแผลของผู้พิทักษ์ไม่สามารถส่งต่อให้โจว เหวินไ
“เป็นไปไม่ได้…. มันเกิดขึ้นได้ยังไง… แกโกง… แกใช้พลังของสัตว์อสูรเพื่อหยุดการส่งต่ออาการบาดเจ็บของผู้พิทักษ์” โจ เชฟจ้องที่โจวเหวินด้วยสายตางงงวย
ผู้คนที่ชมการประลองก็รู้สึกปกติที่โจเซฟพูดแบบนี้ โจวเหวินเป็นแค่ระดับมหากาพย์ แต่เขาปราบผู้พิทักษ์ได้อย่างหมดจด
“จําเป็นต้องโกงด้วยเหรอ?” โจวเหวิน
