รถเอาชนะผู้พิทักษ์ได้ด้วยกําลังของ เราเอง” เซตี้พูดอย่างประชดประชัน
แม้ว่ามันอาจฟังดูน่ากลัวเล็กน้อย แต่โจวเหวินสามารถหามันได้ เซดี้ไม่แปลกใจมากนัก
“แต่… มนุษย์สามารถเอาชนะผู้พิทักษ์ได้จริงเหรอ?” หลี่เป็นยูไม่อยากเชื่อ
หลี่เป็นยี่รู้สึกไม่อยากเชื่อเช่นกัน เขาพึมพํากับตัวเอง “เป็นไปได้ไหมที่จะเอาชนะผู้พิทักษ์ด้วยร่างกายมนุษย์?”
ในเมืองนํ้าแข็ง นอกจากหลี่ชวน เฟิงชิวเยียนและอยาเอ๋อ เกรงว่าคงจะไม่มีใครเชื่อว่าโจวเหวินสามารถเอาชนะผู้พิทักษ์
ได้
มนุษย์ที่แข็งแกร่งที่สุดก็อยู่ในระดับมหากาพย์เช่นกัน นอกจากนี้มีช่องว่างขนาดใหญ่ระหว่างระดับเร้นลับและผู้พิทักษ์
ช่องว่างระหว่างมหากาพย์และผู้พิทักษ์จึงดูยิ่งใหญ่ผู้คนมองไม่เห็นความหวังที่จะชนะ
“เขาบ้าหรือเปล่า ถ้าไม่มีสัตว์อสูร เขาก็เป็นแค่ระดับมหากาพย์ จะไปสู้กับผู้พิทักษ์ได้ยังไง?”
“ชัยชนะทําให้คนตาบอด”
“ฉันคิดว่าชัยชนะมันทําให้เขาบ้ามากกว่า”
ผู้คนบนอัฒจันทร์กลับมาที่การวิเคราะห์และพูดคุยกันทั้งหมด เห็นได้ชัดว่าพวกเขายังรู้สึกว่าโจวเหวินโลกหวังชัยชนะ
“นายไม่ใช้สัตว์อสูรต่อสู้กับฉันจริงๆ เหรอ?” โจเซฟมองโจวเหวินอย่างสงสัย เขาไม่อยากเชื่อเลยว่าคนอย่างโจวเหวินจะ การตัดสินใจทีปัญญาอ่อนแบบนี้
“ถ้าฉันใช้สัตว์อสูร แม้ว่ามันจะเป็นระดับมหากาพย์ ฉันก็จะยอมแพ้ทันที” โจวเหวินพูดทันที “แต่ฉันมีเงื่อนไข”
“เงื่อนไขอะไร?” โจเซฟคิดว่ามันเป็นเรื่องปกติ และโจวเหว