หลี่ซวนไม่สามารถหยุดหัวเราะได้ และมองไปที่โจวเหวินข้างๆ แล้วพูดว่า “เบนอี้ ความฝันอีกอย่างของคุณคือการเห็นตาเฒ่าเหรอ?”
“ใช่แล้ว, ไททันเบมอนเป็นฮีโร่ของสหพันธ์เรา” มันก็เหมือนกันสำหรับคนแก่เกินไป และมันเป็น NO1 ตัวสุดท้าย ฉันก็อยากเห็นมันด้วยตาตัวเอง แต่ฉันไม่รู้ว่าเจ้าของมันคือใคร ฉันถามคุณลุงที่พ่อช่วยฉันตรวจสอบมานานแล้ว แต่ฉันก็ยังไม่รู้ว่าเจ้าของคือใคร “หลี่เบนยี่พูดอย่างหมดหวังว่า: “อีกอย่าง สัตว์เลี้ยงคู่หูลึกลับอย่างไทซุย เจ้าของของมันต้องเป็นมนุษย์ที่แข็งแกร่งมาก เหมือนหก” ฮีโร่อย่างนั้น แม้ว่าฉันจะรู้ว่าเจ้าของของมันคือใคร ก็ยากที่จะพบเจอใช่ไหม?
“ไม่ยากที่จะพบไท่สุ่ย แค่ถามเขา” หลี่ซวนชี้ไปที่โจวเหวิน
“ทำไม?” หลี่เบนยี่ยังไม่เข้าใจมัน
“เพราะไท่สุยก็เป็นสัตว์เลี้ยงคู่ใจของเขาด้วย” ถ้าเขามีความสุข อย่าดูเฉยๆ แม้แต่จะอยากกอดไท่สุ่ยให้นอนด้วย หลี่ซวนพูด
หลี่ เบินอี้อ้าปากค้างด้วยความไม่เชื่อ และมองไปที่โจว เหวิน แต่พูดไม่ออก ดูเหมือนว่าความสุขจะมาถึงเร็วเกินไปหน่อย
ไท่สุ่ยเป็นสัตว์เลี้ยงคู่ใจของเขา ในความเป็นจริง มันไม่ใช่ความลับ หลายคนรอบตัวเขารู้ว่าไม่มีความจำเป็นต้องซ่อนเร้น โจวเหวินเรียกไท่สุ่ยขึ้นมาอย่างง่ายดาย
“มันแก่เกินไปจริงๆ … คุณมีทั้ง Tymon Beamon และแก่เกินไป … คุณมีความสุขมาก …” ดวงตาของหลี่เบนยี่แดงก่ำด้วยความตื่นเต้น
“ไม่เป็นไร พวกเขาไม่เก่งพอหรอก” โจวเหวินหัวเร
