ม่ได้รับความเสียหายใดๆ“แปลกไหมที่ฉันยังมีชีวิตอยู่?”โจวเหวินกล่าวด้วยรอยยิ้ม
“ไม่ฉันไม่ได้คาดหวังว่าคุณจะสามารถอยู่รอดได้ในท้องของราชามังกรแห่งทะเลทั้งเจ็ด”มิกะมองไปรอบๆและพบว่ากรดสีขาวที่นี่กลายเป็นของแข็งและไม่เป็นอันตรายอีกต่อไป“ทั้งหมดนี้ต้องขอบคุณสิ่งเหล่านี้ที่ฉันสามารถอยู่รอดได้ในท้องของมัน”โจวเหวินชี้ไปที่เขี้ยวของมังกรน้ำแข็งที่อยู่ในมือของจอมทรราชเบม่อนและพูด“สิ่งนี้สามารถยับยั้งกรดของราชามังกรแห่งทะเลทั้งเจ็ด ได้จริงหรือราชามังกรแห่งทะเลทั้งเจ็ดสังหารราชันมังกรน้ำแข็งตั้งแต่แรกได้อย่างไร?”
“ฉันสงสัยว่าราชันมังกรน้ำแข็งไม่ได้ถูกราชามังกรแห่งทะเลทั้งเจ็ดฆ่า แต่ถูกมนุษย์ฆ่า”โจวเหวินกล่าว"มนุษย์? เป็นไปไม่ได้ยิ่งกว่านั้นมนุษย์สามารถฆ่าราชันมังกรน้ำแข็งได้อย่างไร นั่นเป็นการดำรงอยู่ระดับความกลัว"มิกะไม่เชื่อคำพูดนี้“มนุษย์ธรรมดาทำไม่ได้แจ่มนุษย์ที่มีผู้พิทักษ์สามารถทได้เคยมีรังไหมของผู้พิทักษ์ใน ทะเลเจ็ดมังกรหรือป่าว?”โจวเหวินคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้และถาม“ไม่ควรมีฉันไม่เคยได้ยินว่ามีรังไหมของผู้พิทักษ์อยู่ที่นี่รังไหมของผู้พิทักษ์ทั่วไปอยู่ในพื้นที่ต่างมิติของเผ่าพันธุ์ใดเผ่าพันธุ์หนึ่ง
สิ่งมีชีวิตต่างมิติที่นี่ในทะเลเจ็ดมังกรนั้นซับซ้อนเกินไปและไม่เหมาะสำหรับการคัดเลือกผู้พิทักษ์”มิกะคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูด“มันสมเหตุสมผลแล้ว”โจวเหวินบอกกับมิกะถึงบทสนทนาที่เขาได้ยินหล
