สิ่งที่น่ากลัวกว่านั้นคือโจวเหวินได้เทเลพอร์ตติดต่อกันหลายครั้ง ตามทฤษฎีแล้วมันควรจะออกจากทะเลและมาที่ชายหาดนานแล้ว แต่สิ่งที่เขาเห็นยังคงเป็นน้ำที่ไม่มีที่สิ้นสุดราวกับว่าเขายังคงดูเหมือนลึกลงไปในมหาสมุทรเสียอย่างงั้น
“ภายใต้มหาสมุทธแห่งนี้ ฉันสามารถไปที่ไหนก็ได้ เว้นแต่ว่านายจะบินได้ ไม่อย่างนั้นก็อย่าหวังว่าจะหนีฉันพ้น ตอนนี้ฉันยังให้โอกาสเจ้ายอมที่จะมาเป็นองค์ชายอยู่นะ” ราชามังกรกล่าวขณะไล่ล่าโจวเหวิน
“ชอบอะไรในตัวฉันกัน แต่ไม่ว่ายังไงฉันก็จะไม่เปลี่ยนความคิดหรอกนะ” โจวเหวินกล่าวอย่างเรียบ ๆ
“ถ้างั้นก็เตรียมตัวตาย” ราชินีมังกรไม่ใช่มนุษย์ และเธอไม่สนใจในคำพูดของชายหนุ่มแม้แต่น้อย
“คุณเป็นมังกร ฉันเป็นมนุษย์ เราเข้ากันไม่ได้หรอก” โจวเหวินกล่าวขณะที่กำลังคิดหาทางหนี
“ใครบอกว่าฉันจะเป็นคนแต่งกับนายล่ะ ฉันอยากให้นายเป็นเจ้าชายวังมังกรเพื่อแต่งงานกับน้องสาวของฉัน เธอเป็นครึ่งมนุษย์” ราชินีมังกรกล่าว
“เดี๋ยวก่อน หมายถึงให้ฉันแต่งงานกับน้องสาวของคุณใช่ไหม แต่ฉันไม่เคยเจอน้องของคุณมาก่อน น้องสาวของคุณคือใคร” โจวเหวินสะดุ้งเล็กน้อย
ราชามังกรยืนอยู่ตรงข้ามกับโจวเหวินและไม่ได้ไล่ตามเขาต่อ เธอหยิบเปลือกหอย เมื่อเปิดมันออกเปลือกหอยก็เปล่งแสงออกมา เช่นเดียวกับการฉายภาพโฮโลแกรมรังสีของแสงกลั่นตัวเป็นแสงและเงาของผู้หญิง
“ฉินหลิง!” โจวเหวินร้องออกมาทันทีที่ร่างของหญิงสาวคนนั้นชัดเจน
