ชายวัยกลางคนมองไปที่โจวเหวินด้วยความประหลาดใจ ตอนนี้เขาเริ่มตั้งข้อสงสัยเสียแล้วว่าโจวเหวินเป็นมนุษย์ที่ได้รับผลกระทบจากพวกสิ่งมีชีวิตต่างมิติหรือเปล่า
“คนไหนคือนายท่านที่ว่า” โจวเหวินเหลือบมองไปทางทะเล แต่มังกรทองหายไปแล้ว
“นายท่านของข้าไปเข้าพบกับอาจารย์ของเขาอยู่ ตอนนี้นายท่านกำลังรอนายท่านของเขาอยู่ในวังมังกร” เต่าจอมทัพกล่าว
“ ถ้าอย่างนั้นฉันว่าคน ๆ นี้ไม่เกี่ยวข้องหรอก ปล่อยเขาออกไปเถอะ” โจวเหวินชี้ไปที่ชายวัยกลางคน
“ข้าจะปฏิบัติตามที่ท่านขอ” เต่านายกลุกขึ้นยืนโบกมือและทหารกุ้งที่ขวางทางก็หลีกทางให้
“สิ่งมีชีวิตต่างมิตินั้นโหดร้าย อย่าเสี่ยงจะดีกว่า” ชายวัยกลางคนเตือนด้วยความลังเล
“ไม่เป็นไร แค่วังมังกร ที่แบบนั้นรั้งฉันไม่ได้หรอก กลับไปก่อนเถอะ” โจวเหวินกล่าว
การแสดงออกของชายวัยกลางคนดูแปลก ๆ แต่ก็ไม่ได้พูดอะไร เขาหันหลังกลับและมุ่งหน้าไปทางออกของสนามมิติ
พลทหารกุ้งไม่ได้หยุดเขาเอาไว้ตามที่สั่ง พวกมันทั้งหมดมาเพื่อพบกับโจวเหวินเท่านั้น
พวกทหารเรียงแถวกันทั้งสองด้านเพื่อทำการแยกน้ำทะเลออกจากกัน ราวกับว่าทะเลได้เปิดม่าน มันได้เผยให้เห็นถนนใต้ทะเลซึ่งทอดไปยังส่วนลึกของมหาสมุทร
เมื่อชายวัยกลางคนเห็นโจวเหวินเดินลงไปในทะเลพร้อมกับเด็กสาว เขาก็กัดฟันออกมาจากสนามมิติ นอกเขตมิติเขามองย้อนกลับไปที่หมอก ภาพของชายหาดและทะเลรู้สึกเหมือนอยู่ในความฝัน
