ทันทีที่โจวเหวินก้าวขึ้นภูเขาเซียงฉี โจวเหวินรู้สึกได้ถึงคำสาปที่พุ่งเขามาใส่เขาทันที โชคดีที่วิญญาณชีวิตของเขาทำให้เขาสามารถเคลื่อนไหวได้อย่างไร้ขีดจำกัด คำสาปพวกนี้ไร้ผลสำหรับเขา
พอรู้ว่าวิญญาณชีวิต ไท่ฉางไค่เทียนจิงใช้ได้ผลใจของเขาก็สงบลงได้ส่วนนึง
วิญญาณหมากรุกผ้าคลุมดำนั่งอยู่หน้ากระดานหมากรุก รูปร่างของมันไม่ต่างอะไรจากคนธรรมดาเลย ยากที่จะมองออกว่ามันเป็นวิญญาณ
กระดานหมากรุกที่ว่านั้นมันมีความวิจิตรมากกว่าก่อนหน้านี้ มันไม่ได้สลักมาจากหินข้างแม่น้ำแล้ว มีที่นั่งเล่นบนกระดานทั้ง2ฝั่ง หลังจากที่โจวเหวินเข้าไปนั่งลงฝั่งตรงข้าม วิญญาณหมากรุกผ้าคลุมดำก็ลืมตาขึ้นมาดวงตาดำมืดสนิทนั้นหันมามองโจวเหวินแล้วพูดขึ้น “เจ้าพร้อมที่จะเดิมพันด้วยชะตาแห่งหมากรุกแล้วใช่ไหม”
“พร้อมละ”โจวเหวินหยิบโทรศัพท์ของหลี่ซวนขึ้นมาแล้วเปิดเกมส์หมากรุก เลือกโหมดไว้ที่ระดับปรมาจารย์ยากที่สุด
เพราะว่าโจวเหวินเริ่มก่อนเขาเลยรีเกมออกเกมส์เข้าใหม่อยู่หลายรอบ รอให้คอมเป็นฝ่ายเริ่มก่อน แล้วเขาก็เดินตามที่เกมส์เดินเป็นการเปิดแบบธรรมดา
วิญญาณหมากรุกผ้าคลุมดำเองก็เริ่มเดินด้วยม้าเช่นกัน
โจวเหวินเล่นหมากของวิญญาณหมากรุกผ้าคลุมดำ ลงไปในเกมส์แล้วก็จริงแต่ความตึงเครียดนั้นมันเกินกว่าที่จะคาดการได้ และโจวเหวินถึงจะโกงยังไงก็ยังไม่ได้เป็นผู้ชนะโดยสมบูรณ์ มันนานเกินไปจนหลี่ซวนเองก็เริ่มเป็นกังวลทันทีที่เห็น “วิญญาณหมากรุกผ้า
