หวินยิ้มแล้วพูด “อย่าบอกแบบนั้นเลย ฉันเองก็มีทางเป็นของตัวเอง ถ้าดวงฉันไม่ได้แย่จริงๆละก็ ฉันเองก็คงไม่คิดจะเลือกทางนั้นหรอก ไม่ต้องเป็นห่วง”
“ถ้ามีเวลาก็มาที่กุ๋ยไหหน่อยซิ ฉันมีอะไรดีๆจะให้นายดูด้วย”
“เออ ฉันเองก็คิดว่ากำลังจะไปพอดี”
ทั้งคู่ไม่ได้คุยอะไรกันต่อ แล้วตัดสินใจไปพบกันที่กุ๋ยไหหลังจากที่ตกลงกันแล้ว
ถึงแม้ว่ากุ๋ยไหกับหวังไหจะต่างกันเพียงตัวอักษรเดียว แต่สถานที่นั้นห่างกันไกลมากๆ เมืองหวังไหนั้นอยู่ในทะเลจีนตะวันออกส่วนกุ๋ยไหนั้นอยู่แถบทะเลจีนใต้
โจวเหวินจำได้ว่าเฟิงชิวเยี่ยนเองก็มาจากเมืองกุ๋ยไหเหมือนกัน ตระกูลเฟิงเองก็โด่งดังที่นั้นพอสมควร
โจวเหวินเองก็คิดอยู่เหมือนกัน ไหนๆเขาก็กลับมาแล้วเขาก็คิดว่าจะไปทักทายเฟิงชิวเยี่ยนซักหน่อย บางทีเขาอาจจะได้กลับบ้านเกิดของเฟิงชิวเยี่ยนพร้อมกันแล้วให้เขาอาสาเป็นไกด์ให้
แต่ตอนนี้เวลาไม่ค่อยมีให้คิดแล้ว โจวเหวินดูถ่ายทอดสดอีกครั้งแล้วพบว่าตอนนี้มารสวรรค์ยังไม่ตอบรับคำท้าเลย การนับเวลาถอยหลังท้าประลองเองก็เหลือเวลาอีกแค่24ชั่วโมงแล้วด้วย
หลังจากที่รอไปได้ครึ่งชั่วโมง ก็ยังคงไม่มีวี่แววของมารสวรรค์ที่จะเข้ารับคำท้าประลอง โจวเหวินเลยโทรไปหาเฟิงชิวเยี่ยน แล้วบอกกับเขาว่าเขาจะไปที่เมืองกุ๋ยไห ก่อนจะถามว่าจะกลับไปด้วยกันไหม
“โค้ชครับ ทางฝั่งของกุ๋ยไหตอนนี้สถานการณ์ไม่ค่อยจะดีเท่าไรนะครับ มักจะมีสิ่งมีชีวิตต่างมิติจากท้องทะเลโผล่มาบุกอยู่เร
