กนางว่าจะออกจากลั่วหยางอีกครั้ง
“ผมคิดว่าจะออกไปตอนยังมีโอกาสครับ ในอนาคตเราไม่มีทางรู้เลยว่าพื้นที่ต่างมิติในเขตรัฐบาลกลางจะไม่เสถียรเมื่อไร และผมก็ไม่รู้ด้วยว่าในอนาคตยังจะมีโอกาสได้ออกไปอีกไหม”โจวเหวินพูด
“พูดก็พูดเถอะ ฝากหยาเอ๋อไว้กับฉันซิ เดี๋ยวฉันดูแลให้”อันหลานหยางพูด
“รอบนี้ผมว่าจะพาหยาเอ๋อไปด้วยครับ”โจวเหวินพูด
“เธอยังเด็กมากอยู่เลยนะ ไปแบบนั้นจะไม่เป็นอันตรายเหรอ”อันหลานหยางพูดอย่างไม่สบายใจ เห็นได้ชัดเลยว่าเธอชอบหยาเอ๋อเอามากๆ
“ผมจะหาเส้นทางที่ปลอดภัยครับ อีกอย่างก็น่าจะเห็นแล้วนะครับ ว่าหยาเอ๋อนั้นไม่ใช่เด็กธรรมดาเลย”โจวเหวินพูด
“โอเค ก็ได้ ระวังตัวด้วยละกันนะ อย่าเอาตัวเองไปเสี่ยงละ”อันหลานหยางถอดใจอีกครั้ง
โจวเหวินออกเดินทางไปทักทายหลายๆคน ตอนที่เขากำลังจะออกเดินทางออกนั้นเอง เขาก็ได้ยินข่าวเรื่องใครบางคนไปท้าทายอันดับ1ในตารางจัดอันดับ
โจวเหวินรีบเปิดช่องข่าวถ่ายทอดสดในโทรศัพท์ทันที แล้วเขาก็เห็นผู้ท้าชิงที่อยู่บนหน้าจอ
ผู้ท้าชิงที่ว่านั้น ดูเหมือนเป็นคนแต่สวมผ้าคลุมบางอย่างเอาไว้ ทำให้มองไม่ออกว่าแท้จริงแล้วภายใต้ผ้าคลุมนั้นเป็นตัวอะไรกันแน่ๆ
แต่ถึงอย่างนั้น ที่แน่ๆชุดเกราะผ้าคลุมของเขานั้นมันไม่ใช่ผู้พิทักษ์แน่ๆ เพราะที่แผ่นหลังของผ้าคลุมนั้นสลักตัวอักษรสีขาวขนาดใหญ่เอาไว้ และตัวอักษรที่ว่านั้นเขียนคำว่า”หยา”เอาไว้
แต่ที่น่าตกใจมากกว่าคือ ชายคนนั้นถือดาบโบราณเอาไว้ใ
