I บทที่ 938 ที่ ที่ตี้ฉินอยู่
โจวเหวินรู้สึกได้เลยว่าตอนนี้ร่างกายของเขากำลังรับภาระหนักมาก ไม่เพียงแค่แรงกดดันมหาศาลที่กระทำต่อร่างกาย แต่สมองและจิตใจของเขากำลังสั่นไหวอย่างบ้าคลั่งเลยทีเดียว
ภายใต้การป้องกันของชุดเกราะและร่างกายมังกร แม้แต่เกราะเกร็ดมังกรนั้นยังโดนแรงกดทับจนเริ่มมีรอยแตกปรากฏขึ้นมา
ที่หนักกว่านั้นคือ ตอนนี้ดวงตาของโจวเหวินเห็นภาพเบื้องหน้าเป็นเหมือนภาพทับซ้อนกันไปมา ตอนนี้เขามองไม่เห็นแล้วว่าปราสาทน้ำแข็งหรือสาวหิมะที่อยู่ตรงหน้าเขานั้นอยู่ที่ไหน เขาไม่ได้ยินเสียงอะไรทั้งนั้นด้วย ถึงแม้ว่าประสาทสัมผัสของเขาจะดีมากแต่ตอนนี้มันใช้ได้แค่อย่างเดียวคือการรับรู้ตัวเองเท่านั้น
โจวเหวินเปิดปากแล้วลองพูดออกไป ปรากฏว่าเขาพูดก็ไม่ได้พูดออกมาก็ไม่มีเสียง เขาเหมือนกับว่าโดนขังอยู่ในมิติแยก ที่ทำให้รู้สึกเหมือนจะแตกสลายเข้าซักวันนึงให้ได้
“หรือว่านางจงใจจะฆ่าฉันกันแน่วะ”โจวเหวินตกใจ
โจวเหวินรีบอัญเชิญสดับวานรออกมาแล้วใช้ความสามารรถของสดับวานรในการกู้คืนความสามารถในการฟังเสียงกลับมา ทำให้ภาพของปราสาทน้ำแข็งกับสาวหิมะกลับมาเป็นเหมือนเดิมอีกครั้ง
ปราสาทยังคงเป็นปราสาทและสาวหิมะก็ยังอยู่ที่เดิม ในภาพที่เขาได้ยินเสียงนั้น ทุกอย่างยังดูปรกติดี มีแค่ตัวเขาที่มองหรือพูดอะไรออกไปไม่ได้ ไม่รู้สึกอะไรซักอย่างเลยด้วย
โจวเหวินหลับตาลง ในเมื่อเขาพูดไม่ได้ เขาก็ใช้นิ้ววาดไปบนอากาศแทน “ทำไมถถ
