บทที่ 937 ต่างมิติที่แท้จริง
“แล้วเจ้าจะทำยังไง”สาวหิมะพูดแล้วมองโจวเหวินอย่างไม่เชื่อใจ
“ในเมื่อฉันมาถึงนี้ได้ ฉันก็ต้องมีทางกลับเตรียมไว้แล้วเหมือนกัน ไม่งั้นฉันจะขโมยระฆังไปเพื่ออะไรกันละ เพียงแค่ว่าวิธีการอาจจะยากซักหน่อย”โจวเหวินพูด
“ขอแค่เจ้าบอกที่อยู่ของวิชาเลือดอสูรให้กับข้า ระฆังก็จะเป็นของเจ้า”สาวหิมะพูด
“ไม่ ไม่ได้หมายความว่าอย่างงั้นเลย เธอก็รู้ว่าการข้ามมายังที่นี้มันยากขนาดไหนใช่ไหม แล้วจะให้ส่งกลับไปน่ะ คนที่กลับไปได้มีแค่ฉันคนเดียวเท่านั้น ถ้าฉันจะต้องพาเธอกลับไปด้วยพลังงานที่ใช้ในการข้ามมิติอาจจะไม่พอ ถ้าเกิดยังฝืนข้ามต่อไป ชีวิตก็อาจจะไม่เหลือนะ”โจวเหวินทำหน้าตาจริงจัง
“แล้วเจ้าพยายามจะสื่ออะไรกัน”สาวหิมะมองดูแล้วรู้ได้ทันทีว่าโจวเหวินมีแผน ถ้าเดินทางไปยังโลกด้วยวิธีปรกติไม่ได้ โจวเหวินก็มี วิธีในแบบของเขา
“ถ้าเกิดว่าเธออยากจะไปจริงๆละก็ มันก็มีทางเลือกแค่ไม่กี่วิธีแต่เธออาจจะรู้สึกแย่ๆหน่อย ฉันมีของอย่างนึงที่ใช้กับเธอได้ ให้เธอเข้าไปอยู่ในนั้นก่อน จากนั้นเดี๋ยวฉันพาเธอกลับมาที่โลกเอง”โจวเหวินพูด
“นี้คิดจะให้ข้าเข้าไปอยู่ในกับดักของเจ้างั้นเหรอ”สาวหิมะพูดอย่างเย็นชา
โจวเหวินพูดแล้วหยิบน้ำเต้าแมลงออกมา “ฉันไม่เคยคิดแบบนั้นหรอกนะ หรือว่าระดับความกลัวที่เก่งกาจจะโดนขังไว้ในน้ำเต้าโง่ๆได้ด้วยเหรอ?”
สาวหิมะมองโจวเหวิน เห็นได้ชัดเลยว่าเธอ ไม่โอเคกับวิธีของโจวเหวิน โจวเ
