ำเป็นต้องเข้ามาที่นี้ด้วยตัวเอง ไม่มีทางเลือกอื่นอีกแล้ว
สาวหิมะยิ้มออกมา ตลอดเวลาที่ผ่านมานี้ ในชีวิตของเธอ เธอแทบจะนับครั้งที่ยิ้มได้เลย แต่ครั้งนี้เธอยิ้มออกมาจริงๆ และก็เป็นยิ้มอย่างความสุขจริงจัง เหมือนกับเธอได้ยินเรื่องตลกที่สุดในชีวิตมา
“ถ้างั้นก็เข้ามาเลย ข้าจะพาเจ้าไปชมเองว่าปราสาทเหมันต์ของข้านั้นมันเป็นเช่นไรกัน”สาวหิมะพูด
โจวเหวินไม่ลังเลอีกต่อไป เขาประมาณกาลเวลาไว้เป๊ะๆแล้ว เขาก็เดินเข้าไปในปราสาท
โจวเหวินเข้าปราสาทไป สาวหิมะเองยังไม่ได้ทำอะไรทันที นางแค่มองโจวเหวินอย่างสนใจ แล้วพูด “ข้าเองเคยเห็นมนุษย์มาเยอะแยะมากมาย แต่มีเจ้าเป็นคนแรกเนี่ยแหล่ะที่กล้าหาญโอหังเช่นนี้ เจ้าเป็นคนแรกเลย เจ้าต้องการอะไรกันละ เจ้าบุกมาเยือนยังปราสาทแห่งข้าแล้ว เจ้าต้องการสิ่งใดอีกเล่า”
“ถ้าเธอไม่ทำอะไรฉัน ฉันก็ยินดีเป็นแขกที่ดีนะ”โจวเหวินพูด
“นี้เจ้ารู้รึเปล่าเนี่ยว่าเจ้ากำลังพูดกับใครอยู่”สาวหิมะคนนั้นมองโจวเหวินด้วยสายตาเย็นเฉียบจนสัมผัสได้
“ฉันเองก็กำลังจะถามเหมือนกันเลย”โจวเหวินไม่รู้เรื่องจริงๆว่าสาวหิมะคนนี้เป็นใคร
“จิ้งจอกเก้าหางกล้าหาญส่งเจ้ามาเพื่อขโมยระฆังนภา แต่นางกลับไม่บอกเจ้าเนี่ยนะ ว่าผู้ที่ครอบครองระฆังนภาอยู่นั้นเป็น1ใน4จอมราชันต์ปีศาจหน่ะ”
“อะไรคือ4จอมราชาปีศาจหน่ะ”โจวเหวินถาม
“เจ้านี้ช่างเป็นมนุษย์ที่โง่เขล่าเสียจริง ไม่รู้แม้แต่เรื่อง4จอมราชาปีศาจ ถ้างั้นเจ้าคงเป็นไอ้โ
